Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/281 E. , 2022/2246 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/281
Karar No : 2022/2246
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
…
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, yeminli mali müşavir olan eşinin … Madeni Yağ ve Plastik Sanayi Pazarlama Limited Şirketi hakkında düzenlediği üretim tasdik raporları nedeniyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle, 2010 yılının Mayıs ilâ Aralık dönemlerine ilişkin özel tüketim ve katma değer vergileri, vergi ziyaı cezaları ve yargı harcı ile gecikme faizlerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla eşinin vefat etmesi nedeniyle mirasçısı olarak müşterek ve müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, hakkında hazırlanan rapor ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelerin incelenmesinden, müteveffa yeminli mali müşavir tarafından asıl borçlu şirketçe taahhüt edilen üretimin yer ve zaman itibarıyla gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin incelenmediği, üretim raporu hazırlanırken yeterli mesleki özenin gösterilmediği, gerekli inceleme ve araştırmanın yapılmadığı sonucuna varıldığından, asıl mükellef adına tarh edilen vergiler bakımından müşterek ve müteselsil sorumlu kabul edilmesi suretiyle mirasçı sıfatıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinin vergilere ilişkin kısmında hukuka aykırılık olmadığı; “ceza sorumluluğunun şahsiliği” ilkesi gereğince sadece müteveffa yeminli mali müşavir adına ceza kesilebileceğinden dava konusu ödeme emirlerinin vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; asıl mükellef şirket hakkında yapılan tarhiyatlara karşı açılan davalardan kaynakladığı anlaşılan yargı harçları müteselsil sorumluluk kapsamında değerlendirilemeyeceğinden ödeme emirlerinin söz konusu harçlara ilişkin kısmında da hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davaya konu ödeme emirlerinin vergilere ilişkin kısmı yönünden davanın reddine, cezalara ve yargı harçlarına ilişkin kısımlarının ise iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mahkeme kararının istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Mirasçıların mirası reddetmemesi halinde murisin hak ve borçları kül halinde mirasçılara kalacağından dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu’na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.