Danıştay Kararı 7. Daire 2018/3201 E. 2022/2404 K. 25.05.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2018/3201 E.  ,  2022/2404 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE

Esas No : 2018/3201
Karar No : 2022/2404

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av…

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: … tarih ve … sayılı transit refakat belgesi muhteviyatı ‘kırmızı et’ cinsi eşyanın yurt dışı edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 183. maddesi uyarınca yetkilendirilmiş gümrük müşavirinin çalışanı olan davacı adına tahakkuk ettirilen gümrük, katma değer ve damga vergilerine vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, antrepo sahibi … Lojistik Taşımacılık Antrepo ve Depolama Hizmetleri Gıda ve Tekstil Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin 6736 sayılı Bazı Alacakların Yapılandırılmasına Dair Kanun kapsamında yapılandırma talebinde bulunduğu bu talebin gümrük müdürlüğünce kabul edildiği ve başvuruya ilişkin idari karar alındığı, borcun 09/11/2016 tarihli vezne alındısı ile tahsil edildiği, ayrıca davacının da borcun antrepo sahibi tarafından yapılandırıldığını belirterek tahakkukun iptalini talep ettiği, ara kararına cevaben gönderilen belgelerden, adı geçen antrepo işleticisi tarafından yapılan başvuru sonucunda, 6736 sayılı Kanun kapsamında borcun yapılandırıldığı ve transit refakat belgesinden kaynaklı dava konusu alacağın tahsilatının gerçekleştiği, ithalat vergileri alacağının bulunmadığının saptandığı, bu itibarla, ortada, müşterek ve müteselsil sorumluluk ilkesi uyarınca davacının sorumlu tutulabileceği bir kamu alacağının kalmadığı; yargılama giderleri yönünden bir hükme varabilmek için davanın açılmasına hangi tarafın neden olduğunun belirlenmesi gerektiği olayda, transit refakat belgesinden kaynaklı olan alacağın antrepo işleticisi tarafından yapılandırıldığı ve tahsilatının gerçekleştiği açık olup, davacının müteselsil sorumluluk kapsamında sorumlu tutulabileceği bir alacak kalmadığı halde tesis ettiği işlemle dava açılmasına sebep olan davalı idarenin yargılama giderine katlanmak durumunda olduğu gerekçesiyle konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; davalı İdare aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu kamu alacağı ile antrepo sahibinin yapılandırıp ödediği kamu alacağının aynı olmadığı, kabahate iştirak halinde müteselsil sorumluluğun uygulanamayacağı, müşavire ve yükümlüye ayrı ayrı işlem tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.