Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/4294 E. , 2022/1953 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/4294
Karar No : 2022/1953
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Tarım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2014 ve 2015 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 289 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın ithalinde referans kıymetlere göre fazladan ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin geri verilmesi isteminin reddine ilişkin işlemin mahkeme kararıyla iptalinin ardından davalı idare tarafından anaparanın ödenmesi üzerine, iade edilen tutar üzerinden faiz hesaplanarak ödenmesi yolundaki talebin reddine ilişkin işleme vaki itirazın süresinde yapılmadığından bahisle reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen vergiler için ödeme tarihinden geri verme tarihine kadar hesaplanan 1.014.882,43 TL faizin ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, Anayasa’nın 40. maddesi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 6. maddesindeki düzenlemelere aykırı olarak, davacı tarafından davalı idareye, ödenen vergilerin yasal faizlerinin hesaplanarak iadesi istemiyle yapılan başvuruların reddi yolunda tesis edilen işlemlerin hiçbirisinde başvuru yolları, mercii ve itiraz süreleri gösterilmediğinden idarece tesis edilen ve karar niteliği taşımayan bu red işlemlerine karşı yapılan itirazın 4458 sayılı Kanun’un 242. maddesi uyarınca süresinde kabul edilerek esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, süre yönünden reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği; Bölge Müdürlüğünce işin esasına müteallik müspet veya menfi bir karar verilmediğinden, bu aşamada davanın bu kısmı hakkında karar verilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, fazladan ödenen vergiler için ödeme tarihinden geri verme tarihine kadar hesaplanan 1.014.882,43 TL faizin ödenmesine karar verilmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Faiz talebinin reddine dair işlemin davacıya 01/08/2016 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu işleme karşı 15 gün içinde itiraz edilmemesi nedeniyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, … Vergi Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında, faiz ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmadığı, asıl alacağa bağlı dava dosyasında istenmeyen faizin, tekrar davaya konu olabilmesi için asıl alacağın tahsil edilmemiş olması gerektiği, davacının geri vermeye konu gümrük vergilerini tahsil ettiği, mahkeme kararlarının tebliği ile ödeme tarihi arasındaki süreye 6183 sayılı Kanun’a göre belirlenecek tecil fazinin ödenebileceği, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 28. maddesi uyarınca ancak mahkeme kararının geç uygulanması durumunda faiz ödenebileceği, kanuni faizin tazminat niteliği taşımadığı, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.