Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/4920 E. , 2022/2236 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/4920
Karar No : 2022/2236
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Boya ve Kimya Madencilik Madeni Yağ İnşaat Plastik Turizm Seyahat Sanayi Ticaret Limited Şirketi
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılının Eylül dönemine ilişkin özel tüketim vergisi ile Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasının tahsili amacıyla düzenlenen 14/03/2016 tarih ve “…”, “…” sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden “…” sayılı ödeme emri içeriği özel tüketim vergisi tarhiyatının … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptal edildiği, davacının white spirit cinsi eşyayı kaçak akaryakıt olarak sattığına dair şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerle ortaya konulamadığı hususunun yargı kararıyla belirlendiği, dolayısıyla söz konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı; davalı idarece, “…” sayılı ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının dayanağına ilişkin dosyaya herhangi bir bilgi ve belgenin ibraz edilmediği, sebep unsurunun açıklanmadığının anlaşılması karşısında, vergi ziyaı cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde de hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ara kararıyla istenen belgelerin incelenmesinden, “…” sayılı ödeme emrinin iptaline dayanak olarak gösterilen … Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasındaki tarhiyatların ödeme emri içeriği 2012 yılının Eylül dönemi özel tüketim vergisiyle bir ilgisinin bulunmadığı, uyuşmazlık konusu amme alacağının, ilgili dönem özel tüketim vergisi beyannamesine ait tahakkuk fişinden kaynaklandığı anlaşıldığından, tahakkuk fişi üzerine düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı; “…” sayılı ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasının, 2012 yılının Aralık dönemi muhtasar beyannamesinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 371. maddesi hükümlerinden yararlanılarak verilmesinden sonra süresinde ödenmemesi üzerine anılan Kanun’un 341 ve 344. maddeleri gereğince kesildiği, özel tüketim vergisi ile ilgisinin bulunmadığının anlaşıldığı, davacının anılan ödeme emrine yönelik itirazlarının borcum yoktur kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava dairesince eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği, kararda belirtilen beyanname incelendiğinde ödeme emrinde yer alan tutarın tecil-terkin edilmesi gereken tutar sütununda yer alan miktar olduğunun görüleceği, dolayısıyla çözülmesi gereken asıl husususun tecil-terkin uygulaması olduğu, bu uygulama kapsamında tüm mükellefiyetlerin yerine getirildiği, ödeme emrine konu tarhiyatın tebliği üzerine açılan davada iptal kararı verildiği, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu’na 3619 sayılı Kanun’la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TLmaktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.