Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/1749 E.  ,  2022/3865 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/1749
Karar No : 2022/3865

TEMYİZ EDEN (DAVACI): … İlaç ve Sağlık Ürünleri Anonim Şirketi
VEKİLLERİ : Av. … – Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Bakanlığı adına … (…) Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle, İdarece tespit edilen 3307.90.00.90.19 gümrük tarife istatistik pozisyonunda ihtirazi kayıtla beyan ve ithal edilen “Excilor” ticari isimli eşyaya ilişkin olarak, beyana göre tahakkuk ettirilen katma değer ve özel tüketim vergilerinin ihtirazi kayda konu kısmına vaki itirazın, 4458 sayılı Kanun’un 211. maddesi kapsamında başvuru yapılması yolunda yönlendirme yapmak suretiyle reddine dair işlemin iptali ve ödenen vergilerin yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, davacının iade talebine ilişkin başvurusunun esası hakkında verilen herhangi bir karar bulunmadığından vergilerin iadesine hükmedilmesi ve faiz isteminin bu aşamada incelenmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Mahkemece iade istemine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek duruşma yapılması ve kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, duruşmaya gerek görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.