Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/2200 E. , 2022/2070 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/2200
Karar No : 2022/2070
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2014 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 25 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaların bir kısmının beyan edilenden farklı gümrük tarife istatistik pozisyonunda olduğundan ve laboratuvar analiziyle belirlenen tarife pozisyonu için istenilen TAREKS referans numarası alınmadan eşyaların ithal edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, … Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü’nün … tarih ve … sayılı yazısıyla, davacı ile dava dışı … Mut. Soğ. Cih. San. Tic. Ltd. Şti. adına işlem gören muhtelif beyannamelerin, 85.09 tarife pozisyonunda sınıflandırılması gereken ”blender, mikser, öğütücü, doğrayıcı, narenciye sıkacağı vb.” muhtelif cins eşyanın 84.38 tarife pozisyonunun alt açılımlarında beyan edilerek ithal edildiğinin tespit edildiği, 85.09 tarife pozisyonundaki eşyaların, CE İşareti Taşıması Gereken Bazı Ürünlerin İthalat Denetimi Tebliği kapsamında ürün güvenliği ve denetimine tabi olduğundan, eşyaların mevzuata uygunluğunun TAREKS referans numarası talep edilerek araştırılması, belirtilen numara sağlanamayan eşyalar için Gümrük Kanunu’nun 235. maddesi kapsamında işlem yapılması gerektiğinin talimatlandırılması üzerine yapılan inceleme neticesinde, davacı şirkete ait muhtelif tarih ve sayılı 25 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleriyle ithal olunan eşyaların TAREKS belgesi gerektiren 85.09 pozisyonunda olduğundan bahisle Gümrük Yönetmeliği’nin 181. maddesinin 10. fıkrası ve Gümrükler Genel Müdürlüğü’nün 2016/9 sayılı Genelgesine istinaden davacı adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza kararı alındığı olayda; ithal olunan eşyanın, beyanname ve eki belgelerinin incelenmesi, gerekiyorsa, eşyanın gümrük laboratuvarlarında tetkik edilmesi suretiyle gerçekte hangi tarife ve istatistik pozisyonunda yer aldığının tespiti gerekirken, davalı idarece herhangi bir tespit, muayene raporu alınmaksızın, Bölge Müdürlüğünün genel yazısına istinaden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı şirketin ithal edeceği eşyanın tarifesini gümrük idaresine tespit ettirme imkanından yararlanmayıp, kendisi belirlemek suretiyle beyan etme yolunu tercih etmesi nedeniyle beyanın doğru olup olmamasının neticelerinden de sorumluluğunun olduğu, bu nedenle, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.