Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/2211 E. , 2022/4428 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/2211
Karar No : 2022/4428
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2016 yılının Ekim döneminde satın aldığı LPG’yi aerosol üretiminde kullanılması nedeniyle, ödemiş olduğu 150.055,17-TL tutarındaki özel tüketim vergisinin mahsuben iadesi talebiyle yapılan başvurunun 148.025,16-TL’lik kısmının Tebliğde öngörülen sürede yapılmadığından bahisle reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda, süresinde iade talebinde bulunulmadığının dışında, satın alınan ürünlerin yasal süresi içinde imalatta kullanılmadığı veya (I) Sıra No’lu Özel Tüketim Vergisi Uygulama Genel Tebliğinin özel tüketim vergisi iade taleplerinde aradığı bilgi ve belgelerin eksik olduğu yönünde davalı idare tarafından herhangi bir iddiada bulunulmadığı, bununla birlikte, davacı şirket tarafından verilen … tarih ve … sayılı dilekçe ile iadesi istenen 192,62-TL’nin satıştan iade gelen LPG’ye ilişkin özel tüketim vergisi olması sebebiyle iadesinin istenemeyeceği açık olduğundan, davacının iade talebinin anılan tutara isabet eden kısmının reddinde hukuka aykırılık; Kanun’da öngörülmeyen bir süre sınırlandırması getiren Tebliğe istinaden, davacının iade talebinin kabul edilmemesinde ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin 147.832,54TL’lik kısmının iptaline, 192,62 TL’lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.