Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/3350 E.  ,  2022/5577 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3350
Karar No : 2022/5577

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … – …, … – …, …, …, … – …, … tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin muhtelif kalemlerinde yer alan eşyalara ilişkin olarak sistem tarafından hesaplanan ilave gümrük vergileri ile beyan edilenler arasında fark bulunduğu, ayrıca 4741 sayılı beyannamenin 9 ve 10. kalemlerinde yer alan eşyanın % 18 oranında katma değer vergisine tabi iken % 8 oranında beyanda bulunulduğu ve sistem tarafından hesaplanan ile beyan edilen verginin farklı olduğunun tespit edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen ilave gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda, davacı tarafından ilave gümrük vergisi oranlarının doğru beyan edilmesine rağmen eksik ödendiği görülmekte olup, işlemin beyan edilen oranlar ve kıymetler üzerinden hesaplandığı anlaşılan ilave gümrük vergilerine ilişkin kısmında hukuka aykırılık görülmediği; 4741 sayılı beyannamenin 9. kaleminde 9615.19.00.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan edilen “toka” ve 10. kaleminde 9617.00.00.00.11 pozisyonunda beyan edilen “termos” ticari tanımlı eşyaların, 30/12/2007 tarih ve 26742 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2007/13033 sayılı Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararının %1 katma değer vergisi oranına tabi olan eşyaları belirten (I) sayılı listesi ve % 8 katma değer vergisi oranına tabi olan eşyaları belirten (II) sayılı listesinde yer almadığı, dolayısıyla %18 katma değer vergisi oranına tabi olduğu görüldüğünden, işlemin anılan beyanname nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine ilişkin kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı; ithal olunan eşyaların, beyannameler ve eki belgelerin incelenmesi ve hangi oranda ve miktarda katma değer vergisine ve ilave gümrük vergisine tabi olduğunun tespitinin, gümrük idaresince kendiliğinden yapılabilecek durumda olması karşısında, gümrük idaresine sunulan bilgi ve belgelerin, eşyanın tabi tutulacağı vergi oranının ve miktarının saptanması bakımından eksik veya yanlış ya da yanıltıcı olduğu konusunda herhangi bir iddia bulunmayan olayda, cezalandırmayı gerektirecek eylemin oluşmadığı görüldüğünden işlemin para cezasına ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; 4912 sayılı beyannamenin 3. kaleminde yer alan eşya için katma değer vergisi ek tahakkuku yapıldığı görülmekle birlikte davalı idare tarafından gönderilen belgelerde anılan beyanname için katma değer vergisi hesabına yer verilmediği ve bu hususta eksik ödemenin söz konusu olmadığı anlaşıldığından, işlemin anılan beyannameye isabet eden kısmında da hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin para cezasına ilişkin kısmı ile 4912 sayılı beyannamenin 3. kaleminde yer alan eşya için ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine ilişkin kısmının iptaline, kalan kısımlar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,

3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/12/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

(X) KARŞI OY :
4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; serbest dolaşıma giriş rejimi veya kısmi muafiyet suretiyle geçici ithalat rejimine tabi tutulan eşyaya ilişkin olarak, yapılan beyan ile muayene ve denetleme veya teslimden sonra kontrol sonucunda; 15. maddede belirtilen Gümrük Tarifesini oluşturan unsurlarda veya vergilendirmeye esas olan sayı, baş, ağırlık gibi ölçülerinde aykırılık görüldüğü ve beyana göre hesaplanan gümrük vergisi ile muayene sonuçlarına göre alınması gereken gümrük vergisi arasındaki fark %5’i aştığı takdirde, gümrük vergisinden ayrı olarak bu farkın üç katı para cezası alınacağı hükme bağlanmıştır.
Anılan esaslar çerçevesinde, yükümlüsünce beyan edilen pozisyon için öngörülen orana nazaran daha yüksek oranda gümrük vergisine tabi tutulmasını gerektiren farklı bir pozisyonda yer aldığının tespit edilmesi halinde, Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan koşullar dikkate alınarak ceza uygulanması gerekmektedir.
Olayda, davacı adına tescilli 4741 sayılı beyannamenin 9 ve 10. kalemlerinde yer alan eşyanın, % 18 oranında katma değer vergisine tabi iken % 8 oranında beyanda bulunulduğundan bahisle oran farkına isabet eden katma değer vergisinin ek olarak tahakkuk ettirilerek bu vergi üzerinden hesaplanan para cezasının karara bağlandığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, gümrük tarifesini oluşturan unsurlardan olan vergi oranının daha yüksek belirlenmesi, mahkemece ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi yönünden davanın reddine karar verilmesi ve kararın anılan hüküm fıkrasının davacı tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmesi, bu nedenle para cezası uygulanabilmesi için Kanun’da öngörülen koşulların oluşması karşısında, temyiz isteminin kısmen kabul edilerek kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının katma değer vergilerine ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.