Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/3811 E. , 2022/4663 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3811
Karar No : 2022/4663
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2013 ilâ 2015 yıllarında tescilli 11 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen özel tüketim ve katma değer vergilerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, “… Mahallesi … Bulvarı … Apartmanı No:… …/…” adresinde 19/09/2016 tarihinde şirket çalışanına usulüne uygun olarak tebliğ edilen, ödeme emrine konu vergilere ilişkin ek tahakkuk kararına karşı yapılan itiraz başvurusuna ait dilekçede şirket adresinin “… Mahallesi … Sokak … Apartmanı Altı … …/…” olarak bildirilmesine karşın, dilekçe altında yer alan davacı şirket kaşesinde “… Mahallesi … Bulvarı … Apartmanı No:… …/…” adresinin yer aldığı, davalı idare tarafından “… Mahallesi … Sokak … Apartmanı Altı … …/…” adresine gönderilen itirazın reddine dair kararın, adreste bulunan Deniz Eren isimli şahsın şirketi tanımadığına dair beyanını içeren şerh ile 26/12/2016 tarihinde mercine iade edilmesi üzerine davalı idarenin Veri Transfer Programında yer alan davacı şirkete ait “… Mahallesi … Sokak … Apartmanı …/…” adresinde 10/03/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği, anılan karara karşı yasal süresi içerisinde dava açılmaması nedeniyle kesinleşen vergilerin tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 31/07/2006 tarih ve 26245 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Adres ve Numaralamaya İlişkin Yönetmeliğin 5. maddesinde, adres standardının hangi bileşenlerden oluştuğunun açıklandığı, buna göre, dış kapı numarası ile birden fazla bağımsız bölüm içeren binalarda iç kapı numarasının zorunlu bileşenlerden olduğu, olayda, 29/09/2016 tarih ve 9155 sayılı Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanan 18/08/2016 tarihli şirket genel kurul kararına göre davacının bilinen en son adresinin “… Mahallesi … Sokak … Apartmanı No:… …/…” olmasına karşın, itirazın reddine dair karara ilişkin tebliğ zarfında, zorunlu bileşenlerinden olan iç ve dış kapı numarası olan “7/A-2″nin gösterilmediği, dolayısıyla bu adresin tebligat yapılmasına elverişli, dolayısıyla, davacının yapılan tebligattan haberdar olmasını sağlayacak bir adres olmaması nedeniyle, söz konusu tebligatın usule aykırı olduğu sonucuna ulaşıldığından, kesinleşmeyen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Muhatabın bilinen son adresinde yapılan tebligatın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.