Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/3814 E. , 2022/4681 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3814
Karar No : 2022/4681
TEMYİZ EDEN (DAVACI): … mirasçısı …
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Bakanlığı adına … Tasfiye İşletme Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Tasfiyeye tabi tutulan eşyanın mahkeme kararı uyarınca iadesine karar verilmesi üzerine hak sahibi olarak taraflarına ödenen tutardan, daha önce tahsil edildiğinden ithalat vergileri kesintisi yapılmaması gerektiği ileri sürülerek yapılan kesintinin ödemeye dahil edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 180. maddesinin 2. fıkrasında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca tasfiye edilen eşya ve taşıtların satış bedelinin sahipleri adına emanet hesabına alınacağı, bu tutarların eşya ile ilgili dava sonucunda iadesine karar verilmesi halinde sahibine ödeneceği, ancak gümrük vergilerinin iade edilmeyeceğinin belirtildiği, 5607 sayılı Kanun’un 16. maddesinin 2. fıkrasında, eşyanın sahibine iadesine karar verilmesi halinde, satış bedelinin el koyma tarihinden iade tarihine kadar geçen süre için kanuni faiziyle birlikte hak sahibine ödeneceği hükmüne yer verildiği, Tasfiye Yönetmeliğinin 3. maddesinde ise “satış bedeli”nin, ihale yoluyla satılan eşyanın ihale bedelinden eşyanın yurt içinde satışı ve tasfiyesi nedeniyle yürürlükteki mevzuat uyarınca ayrılması gereken vergiler ve mali yüklerin ayrılmasından sonra kalan tutar olarak tanımlandığı; sözü edilen mevzuat hükümlerine göre, sahibine iade edilecek tutarın yasal faiziyle birlikte eşyanın satış bedeli olduğu, bu tutarın davacıya ödendiği ve gümrük vergilerinin satış bedeli kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında, ithalat vergileri kesintisinin ödemeye dahil edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İthalat vergileri satın aldıkları firma tarafından ödenen ve böylece millileşen eşya nedeniyle tasfiye sonucu tekrar vergi alınamayacağı, teklif verenler açısından ihalenin nihai bedelinin önem arz ettiği, ihale sonucu eşya piyasa değeriyle taraflarına satılmışken, mahkeme kararı uyarınca iadesine karar verilen eşya bedelinin, davalı idarece vergilerin tenzili cihetine gidilmek suretiyle piyasa değerinin çok altında kaldığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İthalat vergileri, tasfiye sonrası satın alan kişi tarafından ödendiğinden mükerrer vergi alındığına yönelik iddianın bu kişi tarafından ileri sürülebileceği, aksinin kabulü ve vergilerin davacıya iadesinin sebepsiz zenginleşmeye yol açacağı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.