Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/3957 E. , 2022/4800 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3957
Karar No : 2022/4800
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …. Üretim Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile 2106.10.20.00.19 gümrük tarife istatistik pozisyonunda, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 13. maddesinin (ı) bendi uyarınca katma değer vergisi istisnasından faydalanılarak beyan edilen eşyanın, aynı pozisyonda olmakla birlikte istisna kapsamına girmediğinden bahisle, beyannamede redrese yapılmak suretiyle ihtirazi kayıtla beyan edilerek ödenen katma değer vergisi ve bu vergi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile para cezasına ilişkin olarak verilen teminat mektubunun iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, 2304 tarife pozisyonuna ilişkin izahnamede, protein konsantresinin, bu pozisyon dışında bırakılmış olması nedeniyle soya fasulyesi yağı ekstraksyonundan arta kalan küspe veya diğer atıklar kapsamında hayvan yemi olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, ihtirazi kayıtla beyan edilerek ödenen katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; beyan edilen gümrük tarife istatistik pozisyonu ile analiz sonucu tespit edilen pozisyon arasında farklılık olmaması nedeniyle gümrük tarifesini oluşturan unsurlarda veya vergilendirmeye esas olan sayı, baş, ağırlık gibi ölçülerinde aykırılıktan söz edilemeyeceğinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık görülmediği; bu durumda, para cezasına ilişkin olarak verilen teminat mektubunun davacıya iadesinin icap ettiği gerekçesiyle dava konusu işlemin, tahakkuka ilişkin kısmı yönünden davanın reddine, para cezasına ilişkin kısmının iptaline, teminat mektubunun davacıya iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın para cezasına ilişkin hüküm fıkrasında hukuka aykırılık görülmediği; ortada idari davaya konu olabilecek nitelikte idari işlem bulunmaması nedeniyle, davanın teminat mektubunun iadesi istemine ilişkin kısmının esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen de kabulü ile mahkeme kararının teminat mektubunun iadesine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra anılan istem yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Eşyanın %8 oranında katma değer vergisine tabi iken, istisna hükmünden faydalanılarak %0 oranında beyan edilmesi ve vergi oranlarının gümrük tarifesini oluşturan unsurlardan olması nedeniyle Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.