Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/4059 E.  ,  2022/4427 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/4059
Karar No : 2022/4427

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): … Otomotiv Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2014 ilâ 2016 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 45 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle fazladan ödendiği belirtilen gümrük ve katma değer vergilerinin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda, Türkiye – Güney Kore Serbest Ticaret Anlaşması Çerçevesindeki Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmeliğin 19. maddesine göre, Türkiye ile Güney Kore arasında imzalanarak 01/05/2013 tarihinde yürürlüğe giren Mal Ticareti Anlaşması uyarınca gümrük vergisinden muaf tutulması gereken eşyanın, uygun menşe beyanı bulunmasının gerektiği, olayda, uyuşmazlık konusu eşyanın ithalatının davacı şirketin beyanname tescil aşamasında ibraz ettiği belgeler ile Güney Kore’den yapıldığının açık olduğu, söz konusu beyannameler eki faturalar üzerinde ihracatçı firma olan … unvanı ve kanuni temsilcisinin mühürlü ismi/imzasının yer aldığı, buna karşın, söz konusu eşyanın Güney Kore’de üretilmediğine ilişkin bir tespit bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacı şirket adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaların Türkiye ile Güney Kore arasında imzalanan Mal Ticareti Anlaşması uyarınca gümrük vergisinden muaf olduğu sonucuna ulaşıldığından, söz konusu eşyalara ilişkin gümrük vergilerinin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddi yolunda tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin 3095 sayılı Kanun uyarınca başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı şirket tarafından, Türkiye ile Güney Kore Cumhuriyeti arasında imzalanan serbest ticaret anlaşması hükümleri uyarınca yapılan başvurunun 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 214. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin icap ettiği, başvurunun anılan maddede yer alan bir yıllık süre içinde yapılmadığı, ihtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerinden yapılan işlemlere karşı dava açılabileceği, davacı şirket tarafından herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan verilen beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilere karşı dava açılmasının beyanın bağlayıcılığı ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.