Danıştay Kararı 7. Daire 2019/4418 E. 2022/4693 K. 29.11.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/4418 E.  ,  2022/4693 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/4418
Karar No : 2022/4693

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Bakanlığı adına … (…) Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): … Temizlik Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2017 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 7 adet beyanname muhteviyatı eşya nedeniyle ödenen ilave gümrük ve katma değer vergilerinin, ibraz edilen A.TR dolaşım belgesine isabet eden kısmının, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 214. maddesi kapsamında iade edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, A.TR dolaşım belgesinin mevzuata uygun bulunduğu, gümrük vergisi ve özel tüketim vergisi ile bu vergilerden kaynaklanan katma değer vergisi iade taleplerinin kabul edildiği, menşe şahadetnamesi yönünden ilave gümrük vergisi ve bu vergiden doğan katma değer vergisi iade talebi, “beyanname ile ilgili vergilerin tahakkukun kesinleşmesinden önce gümrük idaresine yazılı müracaat edilmediği, ithalat aşamasında muafiyet bilgisinin girilmediği, ilave gümrük vergisi ve bu vergiden doğan katma değer vergisinin teminata bağlanmadığı, beyannamelerin ilgili hanelerinde menşe şahadetnamesi ile ilgili bilgi yer almadığı, sunulan belgelerin Gümrük Yönetmeliğinin 38. maddesi ile ilgili mevzuatta belirtilen hükümlere uymadığı” gerekçesiyle reddedilmişse ise de; serbest dolaşıma giren eşyaların ilave gümrük vergisi ve bu vergiden doğan katma değer vergisinden muafiyet sağlayan Gümrük Birliği çerçevesinde tercihli rejimden yararlanacak statüde olduğu, tercihli rejimden yararlanmak için tanzim edilen A.TR dolaşım belgesinin ihracatçı ülkenin vize ettiği tarihten itibaren dört ay içerisinde idareye ibraz edildiği, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 214. maddesi kapsamında yapılan iade başvurusunun usulüne uygun olduğu ve talebin bir yıllık süresi içerisinde yapıldığı, eşyanın tercihli rejim uygulanmak suretiyle serbest dolaşıma girmesini sağlayan menşe şahadetnamesi veya dolaşım belgesi veya benzeri geçerli bir belge ibraz edilmesinin iade için yeterli olduğu, A.TR dolaşım belgesi İdarece kabul edildiğinden ayrıca menşe şahadetnamesi aranmasının gerekmediği, iade talebin ret gerekçesi olan Gümrük Yönetmeliğinin 38. maddesinde düzenlenen menşe şahadetnamesinin eşyanın ithalatı esnasında aranılan ve yokluğu halinde teminata bağlanan halleri kapsadığı, dava konusu olayda ise ithalat tamamlandıktan sonra yapılan iade durumunun söz konusu olduğu ve Yönetmeliğin anılan madde hükmünün olayda uygulanamayacağı, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Beyanname muhteviyatı eşya ithal edildikten sonra sunulan menşe şahadetnamesi Gümrük Yönetmeliğinin 38. maddesine uygun olmadığından, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.