Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/4768 E. , 2022/2532 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/4768
Karar No : 2022/2532
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Organize Sanayi Bölgesi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAFLAR (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı …
1-(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
2-(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından BOTAŞ’tan satın alınan doğalgaz nedeniyle 2011 ila 2013 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisinin dava tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Bozma kararı üzerine, özel tüketim vergisinin, satıcı … Gaz Anonim Şirketi tarafından vergi sorumlusu sıfatıyla tevkif edilmek suretiyle ödendiği ve esasen vergiyi ödeyen davacının menfaatinin ihlal edildiği hususlarının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, dava konusu kesinti işleminin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesi uyarınca kesintinin yapıldığı günden itibaren başlayan 30 günlük dava açma süresi içinde idari davaya konu edilmesi olanaklı iken, davacının kesinti yapıldığı tarihten itibaren başlayan dava açma süresi geçtikten sonra, 27/09/2016 tarihinde açtığı davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Mükellef olmadığı ve sadece vergiye katlanan durumunda olduğu, bu nedenle açmış olduğu davada 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesinin kendisine uygulanamayacağı, davacının hukuki durumu esas alındığında mevzuatta süre yönünden sınırlandırıcı bir düzenlemenin bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.