Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/4934 E. , 2022/3301 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/4934
Karar No : 2022/3301
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Kimya İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, satın aldığı baz yağlara çeşitli katkı maddeleri eklemek sureti ile motorin yerine ikame edilebilen ve piyasada on numara yağ olarak bilinen özel bir akaryakıt üretip bayi olarak adlandırılan firmalar aracılığıyla sattığı ancak satış faturalarında özel tüketim vergisi ile bu tutara isabet eden katma değer vergisini göstermeyerek kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2010 yılının Ocak ilâ Kasım dönemleri için re’sen salınan özel tüketim vergisi ve Ocak ilâ Ekim dönemleri için üç kat, Kasım dönemi için tekerrür nedeniyle artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için öncelikle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendinde sayılan belgelerin alınmadığının ve verilmediğinin hukuken geçerli bir şekilde saptanması gerektiği, cezaya dayanak alınan vergi inceleme raporunda ise hizmetin kimlere, hangi tarihte verildiği ve hizmet bedeline dair somut bir tespit bulunmadığı, dolayısıyla, özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve bu cezanın kesilmesine dair koşulları düzenleyen sözü edilen maddede belirtilen unsurların bir arada gerçekleştiğinden söz edilemeyeceğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği; kısmen bozma kararı üzerine yapılan inceleme sonucunda ise, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasına neden olan cezanın usulüne uygun kesinleştiğini gösterir tebliğ alındısının üzerinde tebliğ yapılan kişinin adının yer almadığı gerekçesiyle özel usulsüzlük cezası ile vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun’un 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır.” hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Üçüncü Dairesinin 22/06/2015 tarih ve E;2014/7720, K;2015/4917 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, kararın anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın söz konusu hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Diğer yandan, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın söz konusu hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.