Danıştay Kararı 7. Daire 2019/5397 E. 2022/3758 K. 12.10.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/5397 E.  ,  2022/3758 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/5397
Karar No : 2022/3758

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, T:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Asıl amme borçlusu … Akaryakıt Otomotiv İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nden tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunun reddi, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile vergi mahkemesince verilen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra davanın reddine yönelik karara karşı davacı tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de, temyize konu kararın davacı vekiline 02/06/2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilince verilen temyiz dilekçesinin yasal süre geçirildikten sonra 22/07/2019 tarihinde mahkeme kayıtlarına alındığı anlaşıldığından, temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Temyiz dilekçesinin 25/06/2019 tarihinde mahkemeye sunulduğu, buna karşın harç ve posta giderlerinin tamamlanma tarihinin dilekçenin verildiği tarih olarak kaydedildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, T:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.