Danıştay Kararı 7. Daire 2019/5580 E. 2022/1962 K. 27.04.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/5580 E.  ,  2022/1962 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/5580
Karar No : 2022/1962

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Temsilcilik Gümrükleme İthalat İhracat Petrol Ürünleri Gıda Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2015 yılında tescilli 18 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen eşyalar için yapılan ödemelerin yurt içi banka hesabına transfer edildiği ve bu ödemelerin “peşin ödeme” sayılamayacağından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payı ve buna ait katma değer vergisi ile vergileri üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dosyanın incelenmesinden, davacı adına tescilli beyannameler muhteviyatı eşyaların bedelerinin tescil tarihlerinden önce, ihracatçı firmanın yurtiçinde bulunan hesabına ödendiği, uyuşmazlığın eşyanın bedelinin ihracatçının yurtiçinde bulunan hesaplarına yapılması nedeniyle peşin ödeme kabul edilmeyerek mal mukabili kabul edilmesinden kaynaklandığı, ödeme şekillerine ilişkin Merkez Bankası Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü Dış Ticaret Müdürlüğünce yayımlanan … tarih ve … sayılı Genelgede yer alan tanımlar dikkate alındığında, gümrük beyannamesi ve eklerinin gümrük idaresine onay için ibraz edildiği tarihe kadar yapılan ödemelerin peşin ödeme sayılacağı, ödemenin ihracatçının yurtdışı veya yurtiçi hesaplarına yapılması hususunda bir ayrıma yer verilmediği, bu ayrımın Gümrükler Genel Müdürlüğünün 2014/22 sayılı Genelge ile getirildiği, anılan Genelgenin yasal bir dayanağının bulunmadığı, öte yandan, beyannamenin tescil tarihinden önce yapıldığı açık olan bir ödemenin, ihraç edilen malın bedelinin bu malın ithalatçı tarafından teslim alınmasından sonra ödenmesi şeklinde tanımlanan “mal mukabili ödeme” olarak kabulüne de olanak bulunmadığı anlaşıldığından tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından ödeme şekli peşin olarak beyan edilse de, beyanname ekinde eşya bedelinin gönderici firmanın yurtdışı hesabına beyannamenin tescilinden önce gönderildiğine ilişkin bir belgenin ibraz edilmediği bu nedenle ödemenin peşin ödeme sayılamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.