Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/5590 E.  ,  2021/5960 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/5590
Karar No : 2021/5960

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Kiralama Anonim Şirketi
VEKİLLERİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından yurt dışında mukim … Limited şirketine finansal kiralama sözleşmesi ile kiralanan “…” isimli yatın, taşıtların tam muafiyet kapsamında geçici ithalini düzenleyen 29/09/2009 tarih ve 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına ve geçici ithalat rejimi kurallarına aykırı olarak yurda giriş yaptığının tespit edildiğinden bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 238. maddesi uyarınca gümrük vergilerinin dörtte biri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 131. maddesine göre, ithal vergilerinden tam muafiyet suretiyle geçici ithalat rejiminin uygulanabileceği durumların ve özel şartların Bakanlar Kurulunca tespit edileceği, bu hükme istinaden alınan 29/09/2009 tarih ve 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu kararının “İthalat Vergilerinde Tam Muafiyet Suretiyle Geçici İthalat Rejiminin Uygulanabileceği Haller ve Özel Şartlar İle Buna İlişkin Usul ve Esaslar” başlıklı 16. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; “Taşıtlara geçici ithalat izni verilebilmesi için; a) Bu taşıtların, Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bir kişi adına ve bu bölge dışında tescil edilmiş olması ya da Türkiye Gümrük Bölgesi dışında yerleşik bir kişiye ait olduğunun belgelendirilmesi,” hükmünün bulunduğu, finansal kiralama sözleşmesinde kiralayan şirket olarak ve 06/07/2017 tarihli transitlog belgesinde donatan olarak davacının görüldüğü, kendisinin yurt içi yerleşik olduğu, Malta tarafından düzenlenen yat kayıt belgesinde sahip/malik (owner) olarak da belirtildiği, öte yandan, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı olduğu ve adresinin yurt içi olduğu, yatın tam muafiyet kapsamında geçici ithalat rejimi hükümlerinden faydalanması için gerekli olan şartları taşımadığı, rejim hükümlerinin ihlal edildiği anlaşıldığından, para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 9. madde uyarınca para cezasının kesilemeyeceği, yatın 02/03/2018 tarihinde Türk bayrağına geçişine izin verildiği, geçici ithalatın 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 16. maddesine uygun olduğu, ihlale ilişkin herhangi bir tespitin olması halinde bu durumun kiracı şirkete bildirilmesinin gerektiği İleri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … ‘ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL’den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 22/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.