Danıştay Kararı 7. Daire 2019/5729 E. 2021/5989 K. 27.12.2021 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2019/5729 E.  ,  2021/5989 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/5729
Karar No : 2021/5989

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) :… Elektronik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … ile … sayılı, … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı, 8529.90.92.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonuna dahil eşyanın, 30/12/2006 tarih ve 2016/11438 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile, … sayılı İthalat Rejimi Kararına ekli (V) sayılı listeye alındığının ve bu listeye göre gümrük vergisi oranının %0 olduğu aynı zamanda (II) sayılı listede yer alıyor ise de, anılan İthalat Rejimi Kararının 9. maddesi uyarınca düşük vergi oranının uygulanmasının zorunlu olması nedeniyle kanunen ödenmemesi gerekirken fazladan ödenen toplam 179.960,00TL gümrük vergisinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 211. maddesi uyarınca iadesi isteminin reddi yolundaki karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, davacı adına tescilli beyannameler kapsamında 8529.90.92.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan edilen eşyanın, 30/12/2006 tarih 2016/11438 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile, … sayılı İthalat Rejimi Kararına ekli (V) sayılı listeye alındığı ve bu listeye göre gümrük vergisi oranının %0 olarak belirlenmesi karşısında, ortada, 4458 sayılı Kanunu’nun 211. maddesi kapsamında kanunen ödenmemeleri gerektiği halde ödenmiş verginin bulunduğu, gümrük vergilerinin iade edilmesi gerekirken yanlışlıkla alınan veya fuzulen tahakkuk eden veya tahsil edilen bir verginin söz konusu olmadığı değerlendirilerek tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, hukuka aykırı olarak tahsil edilen vergilerin 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’a göre hesaplanacak yasal faiziyle iadesinin gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davalı idare tarafından fazladan tahsil edilen gümrük vergilerinin tahsil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun’un 50. maddesinin 4. fıkrasında, “Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır.” hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu kararın işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının Dairemizin 12/10/2017 tarih ve E:2016/4757, K:2017/5608 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu kararın anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, temyize konu kararın vergilerin yasal faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının da bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.