Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2019/74 E. , 2022/5554 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/74
Karar No : 2022/5554
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomobil Fabrikaları Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına dahilde işleme rejimi kapsamında tescilli 79 adet ithalat beyannamesi muhteviyatı eşyanın ilgili ithalat rejim kararında nihai kullanıma tabi eşyalar için öngörülen GTİP’lerden beyan edilmiş olmasına rağmen, yükümlüsünün bu hususta herhangi bir nihai kullanım izin belgesine sahip olmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 2. fıkrası uyarınca karara bağlanan ve ek teminat istemini de içeren para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, olayda, davacı tarafından dahilde işleme izin belgesi kapsamında götürü teminat verildiği, mevzuat hükümleri uyarınca götürü teminat verilen beyannameler muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak ayrıca ek teminat istenmesine imkan bulunmadığı, bu nedenle muhtemel vergi kayıplarını önlemeye yönelik olan ve dahilde işleme rejimi şartları yerine getirildiğinde iade edilmesi gereken teminatın eksik olduğundan bahisle tesis edilen dava konusu işlemin ek teminat istemine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan, düşük vergi oranıyla beyan edilerek ithal edilen ve işlendikten sonra ihraç edilen eşyanın teminat işlemleri gümrük mevzuatındaki götürü teminat uygulamasına göre yerine getirilen dolayısıyla bu kapsamda beyan edilen vergi oranından bağımsız olarak sabit bir yıllık teminata bağlanan olayda herhangi hazine kaybına yol açılmadığı, bu nedenle dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edilen ve vergileri tahakkuk ettirilerek teminata bağlanan eşyanın anılan rejim şartlarına aykırı olarak kullanıldığına dair herhangi bir tespit olmadığı sürece, vergi kaybından da söz edilemeyeceği nazara alındığında, davacı tarafından, ithal edilen eşyaya ilişkin olarak nihai kullanım amaçlı indirimli veya sıfır vergi oranının dahilde işleme rejimi kapsamında ithal edilen eşyaya tatbik edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 234. maddesinin 2. fıkrası uyarınca alınan ceza kararında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının nihai kullanım izni bulunmadığı, telafi edici vergi doğmadığı halde gümrük vergisinin indirimli orandan beyan edildiği, yapılan kontrol neticesinde tespit edilen oran ile beyan edilen oran arasında fark olduğu, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.