Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/1154 E. , 2021/6094 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/1154
Karar No : 2021/6094
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) : … Tekstil Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ : 1-Av. …
2-Av. …
2- (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2007, 2008 ve 2009 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı beyannamelerle, …, …, …, … ve … sayılı dahilde işleme izin belgeleri kapsamında ithal edilen eşyaların tamamının ihraç edilen eşyalar bünyesinde kullanılmadığının tespit edildiğinden bahisle, muafiyet kapsamından çıkarılan eşyalara ilişkin olarak 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 238. maddesi uyarınca eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın, ceza tutarının eşyanın gümrük vergileri tutarının iki katı olacak şekilde azaltılıp düzeltilerek onanması suretiyle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle yeniden yapılan inceleme sonucunda, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 3. maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde, ithalat vergilerinin, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergisi ve eş etkili vergileri kapsadığı, gümrük vergileri tanımı içerisinde ek mali yükümlülük niteliğindeki kaynak kullanımını destekleme fonu payının bulunmadığı, Mahkemelerinin ara kararına davalı idarece verilen cevabın ve ibraz edilen hesaplama tablosunun incelenmesinden ise, para cezasının dayanağını oluşturan gümrük vergileri içerisinde kaynak kullanımını destekleme fonu payı ile fon payının matraha ilavesi suretiyle hesaplanan katma değer vergisinin de bulunduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemin anılan düzenlemeye aykırılık teşkil eden kaynak kullanımını destekleme fonu payı ve buna ait katma değer vergisine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı; öte yandan, müeyyideli kapatma işlemlerine karşı dava açılmadığı, davacının 2012 yılında yükümlülüklerini yerine getirmeyerek 6111 sayılı Yasadan yararlanma hakkını yitirdiği, dolayısıyla davalı idare bakımından yeniden para cezası düzenleme hak ve yetkisi doğduğundan, zamanaşımı süresi içinde karara bağlanan para cezasının kaynak kullanımını destekleme fonundan kaynaklanmayan kısımlarında bu nedenle hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, dava konusu işlemin kısmen iptaline ve kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu para cezalarının üç yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra tebliğ edildiği, yapılandırma müracaatı nedeniyle zamanaşımının 2012 tarihinden başlatılarak hesaplama yapılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı; davalı idarece, kaynak kullanımını destekleme fonunun katma değer vergisi matrahını oluşturan unsurlar arasında bulunması nedeniyle para cezasının hesaplanmasında dikkate alınması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI: Taraflarca karşılıklı olarak istemlerin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL’den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.