Danıştay Kararı 7. Daire 2020/23 E. 2023/43 K. 24.01.2023 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2020/23 E.  ,  2023/43 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/23
Karar No : 2023/43

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017 yılının Temmuz dönemine ilişkin re’sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacının ikametgah adresinde 20/11/2018 tarihinde tebliğ edilen ihbarnameye karşı en geç 20/12/2018 tarihine kadar dava açılması gerekirken, 03/01/2019 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle incelenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Aynı olay nedeniyle yapılan başka bir vergi ziyaı cezalı tarhiyata karşı açılan davanın süre aşımı nedeniyle reddine dair kararın … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı ile kaldırıldığı ve yargılamanın devamında mahkemece işlemin iptaline karar verildiği, bu durumda tarafları, konusu ve niteliği bakımından aynı olan işbu davanın da süresinde açıldığının kabulünün gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … ‘NIN DÜŞÜNCESİ : Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden; davacının Van ilinde bulunan ikametgah adresinde bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle yapılan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatına karşı açılan işbu davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmişse de, aynı olay nedeniyle vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın süre aşımı yönünden reddine dair kararın, “davacının bildirilmiş veya tespit edilmiş bir iş yeri adresi bulunmasa da, 18/07/2017 tarihinde ailesine ait ikametgahta yapılan tespitte, davacının İstanbul ilinde öğrenci olduğunu ve İstanbul’da ikamet ettiğini bildirdiği, bu nedenle mükellefiyet tesisinin Yenibosna Vergi Dairesi Müdürlüğünce gerçekleştirildiği dikkate alındığında, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatın öncelikle mükellefiyet tesis edilen adreste tebligata çıkarılması gerektiği, doğrudan ikametgah adresine yapılan tebliğin usulüne uygun olduğundan ve davanın süresinde açılmadığından söz edilemeyeceği” gerekçesiyle … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı ile kaldırıldığı anlaşılmıştır. Bu itibarla, sözü edilen kararda yer alan hukuki gerekçelerle uyuşmazlığın esası incelenmek üzere temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacı tarafından temyiz dilekçesinde, tebligatın hukuka aykırı olarak çıkarıldığı ve usulsüz tebligat nedeniyle davanın süresinde açıldığı ileri sürülmüşse de, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 101. maddesine, 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren ve 7061 sayılı Kanun’un 16. maddesiyle getirilen düzenlemeyle, işyeri adresi olmayanlara tebliğin doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine yapılacağı hükme bağlanmış olup, dosya içeriği ve UYAP kayıtlarının incelenmesi neticesinde tebligat yapılan adresin tebligat tarihi itibarıyla davacının yerleşim yeri adresi olduğu anlaşıldığından söz konusu iddia yerinde görülmemiştir.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2023 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

(X) KARŞI OY :
Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden; davacının Van ilinde bulunan ikametgah adresinde yapılan aramada bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle yapılan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatına karşı açılan iş bu davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmişse de, aynı olay nedeniyle vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın süre aşımı yönünden reddine dair kararın, “davacının bildirilmiş veya tespit edilmiş bir iş yeri adresi bulunmasa da, 18/07/2017 tarihinde ailesine ait ikametgahta yapılan tespitte, davacının İstanbul ilinde öğrenci olduğunu ve İstanbul’da ikamet ettiğini bildirdiği, bu nedenle mükellefiyet tesisinin Yenibosna Vergi Dairesi Müdürlüğünce gerçekleştirildiği dikkate alındığında, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatın öncelikle mükellefiyet tesis edilen adreste tebligata çıkarılması gerektiği, doğrudan ikametgah adresine yapılan tebliğin usulüne uygun olduğundan ve davanın süresinde açılmadığından söz edilemeyeceği” gerekçesiyle … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı ile kaldırıldığı anlaşılmıştır.
Bu itibarla, sözü edilen kararda yer alan hukuki gerekçelerle temyize konu kararın bozulması gerektiği oyu ile, karara katılmıyorum.