Danıştay Kararı 7. Daire 2021/3487 E. 2022/2540 K. 31.05.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2021/3487 E.  ,  2022/2540 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/3487
Karar No : 2022/2540

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Petrol Ürünleri Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Madeni yağ imalatı, alımı ve satımı işiyle iştigal eden davacı şirket tarafından 2015 yılının Mart dönemine ilişkin olarak yapılan mahsuben/nakden iade talebinin reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Dairelerince E:… sayılı dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporun karara esas alınabilir nitelikte görüldüğü, raporda, %4 oranında akışkanlık/donma noktası düşürücü ve/veya köpük önleyici katkı ve %96’sı baz yağ barındıran eşyadan, 38.11 pozisyonunda belirtilen akışkanlığı/arttırıcı azaltıcı, köpüklenmeyi önleyici veya 38.12 pozisyonundaki vulkanizasyonu çabuklaştırıcı, kauçuk ve plastiklerin kullanım ömrünü uzatıcı ve benzeri özellikteki müstahzarların veya ilaçların elde edilmesinin mümkün olmadığı, zira yapılan katkıya rağmen eşyanın esas niteliğinin değişmediği, sadece akışkanlığı/donma noktası değiştirilmiş ve/veya köpüklenmesi azaltılmış madeni yağ olduğu, davacının sunduğu üretim belgelerinden eşyanın üretimi safhasında 100 derecede viskozitesi ile parlama noktasının belirlenmesi dışında bir deneyin yapılmadığı, donma noktasının dahi ölçülmeyerek karşılığının boş bırakıldığı, oysa belirtilen daha özel pozisyonlara girebilmesi için içine aldığı katıkla tümüyle aynı özelliği göstermesinin gerektiği, yararlanma hakkı olmadığı halde mahsuben vergi iadesinden yararlandığı sonucuna varıldığı, bir kısmı haksız olarak davacıya iade edilen tarh edilmesi gereken vergilerin zıyaa uğratıldığından cezalı olarak alınmasında da hukuka aykırılığın bulunmadığı gerekçesiyle söz konusu dosyada davanın reddine karar verildiği, dolayısıyla dava konusu dönemde davacının iade alacağı bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı şirketin satışını yaptığı ürünlerin akışkanlık düzenleyici müstahzar olduğu, ürünün karışım olup olmadığının veya kimyasal tepkime sonucu oluşup oluşmadığının GTİP tespitinde önem arz etmediği, başka amaçlarla kullanılmaması için gerekli tüm önlemlerin alındığı, vergi inceleme raporunda ürünlerin başka amaçlarla kullanıldığına dair herhangi bir tespitin bulunmadığı, satışların yapıldığı firmaların bir kısmının motor yağı satışı faaliyetiyle iştigal ettiği, söz konusu ürünlerin donma noktasını düşürmesi, vizkozite endeksini geliştirmesi ve köpük önleyici özelliklerinin bulunması nedeniyle 38.11 veya 38.12 pozisyonunda tanımlanması gerektiğinden dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.