Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2021/3863 E. , 2022/3188 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/3863
Karar No : 2022/3188
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnşaat Turizm Gıda Tekstil Sanayi Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem: 2011 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin özel tüketim vergisi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca müteselsil sorumluluk hükümlerine göre 2011 yılının Şubat, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Kasım ve Aralık aylarının muhtelif dönemleri için re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, şehir içi yolcu taşımacılığı ve akaryakıt istasyonu işletmeciliği faaliyetinde bulunan davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; davacı şirketin özel tüketim vergisine tabi olan madeni yağ ve benzeri ürünleri daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan akaryakıt olarak kullandığı halde özel tüketim vergisi beyannamesi vermediği, satın alınan bu yağların davacıya ait benzin istasyonunda satıldığı yada davacı tarafından işletilen 93 adet toplu ulaşım aracının motor, şanzuman ve diferansiyelinde kullanıldığının şirket yetkilisince ifade edildiği, Emniyet Müdürlüğünce yürütülen soruşturma kapsamında, davacı şirkete ait akaryakıt pompa ve tanklarında yapılan aramada, dispens üzerindeki pompadan alınan numunenin yapılan marker testinde, geçersiz çıktığı, Sincan Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında, 2011 yılında davacı şirkete ait tamirhanede kullanılanlar da dahil olmak üzere 711.965,00 litre madeni yağ alımı yapıldığı, davacının kendi servisinde, işlettiği toplu taşıma araçları için 4.789 litre madeni yağ harcadığı ve aynı serviste dönem sonunda 37.421 litre madeni yağ stokunun bulunduğunun tespit edildiği, bu miktarlar düşülmek suretiyle (711.965-(4.789+37.421)=669.755-litre) üzerinden özel tüketim vergisi ve vergi ziyaı cezası hesaplanması gerekirken, davacının ilgili dönemde satın alıp motorin ile karıştırmak suretiyle kullandığı 692.270-litre üzerinden re’sen tarhiyat yapıldığı, öte yandan, 2009 yılına ilişkin kurumlar geçici vergisi için kesilen vergi ziyaı cezasının 08/01/2010 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, dava konusu işlemin 669.755 litre madeni yağ miktarına isabet eden özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısımda hukuk uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyize konu iptale ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.