Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2021/933 E. , 2022/3655 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/933
Karar No : 2022/3655
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) … Plastik Kimya İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVALI) … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, katma değer ve özel tüketim vergileri ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tebliği üzerine, davacı tarafından uzlaşma talep edildiği, uzlaşma talebinin davalı idarece, alacağın kaçakçılık suçlarına ilişkin olduğundan bahisle reddedildiği ve bu işlemin davacıya tebliği üzerine tahakkuk ettirilerek kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, olayda, (I) sayılı listedeki mallar için özel tüketim vergisinin, gümrük idarelerince tarh, tahakkuk ve tahsil edilebileceği konusunda, Bakanlar Kurulunca çıkarılmış, gümrük idarelerine yetki veren bir karar bulunmadığının anlaşılması karşısında, dava konusu ödeme emrinin özel tüketim vergisine ilişkin kısmında yetki yönünden hukuka uyarlık görülmediği; Bakanlar Kurulunun, (I) sayılı listedeki mallar için vergilendirmeyi ithal aşamasında gümrük idarelerine yaptırmaya yetkili olduğu öngörülmüş ise de, vergiyi doğuran olayın, eşyanın yurt içinde teslimi olması sebebiyle, verginin bu tarihten önce, diğer bir deyişle, eşyanın ithali sırasında doğmasına olanak bulunmadığı, bu nedenle ithal edilen eşyanın yurt içinde satışı üzerinden, yani dahilde alınan özel tüketim vergisinin, ithalde alınan katma değer vergisinin matrahına dahil edilmesinin Katma Değer Vergisi Kanunu’nun “İthalatta matrah” başlıklı 21. madde hükmü karşısında olanaklı bulunmadığı, dolayısıyla davacının böyle bir borcu olmadığından, ödeme emrinin, özel tüketim vergisinin matraha dahil edilmesi suretiyle hesaplanan katma değer vergisi ve bu kısma isabet eden para cezasına dair kısmında hukuka uygunluk bulunmadığından, bu hususların 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 58. maddesinde yer alan “borcum yoktur” iddiası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin özel tüketim vergisinin matraha dahil edilmesi suretiyle hesaplanan katma değer vergisi ve bu kısma isabet eden para cezasına dair kısmı ile özel tüketim vergisi ve bu vergilere isabet eden para cezasına ilişkin kısmında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, ödeme emri içeriği vergi ve cezalar kesinleşmediğinden dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı; davalı idarece, davacının 19/11/2014 tarihli dilekçesi ile 6522 sayılı Kanun’a göre yapılandırma başvurusunda bulunduğu ve borcun ödendiği, dolayısıyla, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, diğer yandan tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun’un 50. maddesinin 4. fıkrasında, “Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır.” hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 16/11/2018 tarih ve E:2014/5289, K:2018/5069 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının temyiz istemine gelince;
Dosyanın incelenmesinden, davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük, katma değer ve özel tüketim vergileri ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davanın reddi yolunda verilen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik temyiz başvurusu üzerine, Dairemizin 16/11/2018 tarih ve E:2014/5289, K:2018/5069 sayılı kararıyla temyiz isteminin kısmen reddine, kısmen kararın bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozma kararına uymak suretiyle önceki kararının bozulan kısmı yönünden dava konusu işlemin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, Dairemizce onanan, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kesinleşmiş olup maddi anlamda kesin hüküm oluşturduğundan, anılan hüküm fıkrasına yönelik davacının temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Davacının temyiz isteminin ise İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
4. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.