Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2019/2301 E. , 2022/2784 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2019/2301
Karar No : 2022/2784
TEMYİZ EDEN (DAVALI) :… Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Demir Çelik İnş. Tur. San. Tic. A. Ş.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin 2011 yılının muhtelif dönemlerine ait borçlar ile 2015 yılına ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emri muhteviyatı borçlara ilişkin tarhiyatlara karşı … Vergi Mahkemesi nezdinde açılan ve kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlanan kararların istinaf aşamasında … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesi’nin … tarih ve E: … K…. sayılı karar ve … tarih ve E:… K: … sayılı kararları ile kısmen onandığı, temyiz aşamasında ise söz konusu kısmen onamaya ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay 9. Dairesi’nin 25/01/2018 tarih ve E:2017/4341 ile E: 2017/4446 sayılı kararları ile yürütülmesinin durdurulduğu, hal böyle iken dava konusu ödeme emri içeriği amme alacağının kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği, dolayısıyla dava konusu ödeme emrinin iş bu davaya konu kısmı için tahsilat işlemlerine devam edilemeyeceği anlaşıldığı, kesinleşmeyen amme alacağı için düzenlenen dava konusu ödeme emrinin iş bu davaya konu kısmının iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin 2011 yılının muhtelif dönemlerine ait borçlar ile 2015 yılına ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emrinde yer alan 2011 ve 2012 dönemlerine ilişkin borçların, davacı şirket hakkında sahte belge kullanma nedeniyle düzenelenen vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edildiği, söz konusu tarhiyatlara karşı davacı tarafından Vergi Mahkemesi nezdinde açılan davaların kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlanması üzerine, mahkeme kararları uyarınca düzenlenen 2 nolu ihbarnamelerin davacıya tebliğ edildiği ve süresinde ödenmemesi nedeniyle dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.