Danıştay Kararı 9. Daire 2019/3355 E. 2022/2865 K. 09.06.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2019/3355 E.  ,  2022/2865 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2019/3355
Karar No : 2022/2865

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ :Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Asıl borçlu İflas Halinde … Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’ne ait vergi borçlarının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … ve … tarih ve … ile … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idare tarafından gönderilen ödeme emirleri ve tebliğ alındılarının bir kısmının içerik olarak çelişmesi üzerine Mahkeme tarafından ikinci kez arar karar ile asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ve tebliğ alındılarının istenildiği, bu kez de ödeme emirlerinin bir kısmı açısından gönderilen ödeme emirleri ile tebliğ alındılarında belirtilen ödeme emri tarih ve sayılarının ilişkilendirilemediği , bir kısmının ise tebliğ alındılarının dağıtıcı imzası bile içermeden tebliğ imkansızlığından bahisle ilanen tebliğ yoluna gidildiği, bu halde tebliğ alındılarının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 102. maddesinde sayılan kişiler ile birlikte imzalanarak tutanak haline getirilmediğinin anlaşılmış olması karşısında ilanen tebliğin koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceğinden asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında kamu alacağının kesinleştiğinden ve asıl borçlu şirketten tahsil edilemediğinden bahisle davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Asıl borçlu şirketin borçlarını ödememesi ve yapılan araştırma neticesinde vergi alacağının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 35. maddesi uyarınca şirket ortağı davacı adına ödeme emri düzenlenerek tebliğ edilip amme alacağının tahsili yoluna gidildiği, kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.