Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/1869 E.  ,  2022/4394 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/1869
Karar No : 2022/4394

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Nakliyat ve Petrol Ürünleri Ticaret A.Ş.

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin 2016 takvim yılı hesap ve işlemlerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi sonucunda bir kısım gider ve maliyetlerini hatalı kaydetmek suretiyle kurum kazancını düşük gösterdiğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2016/Ekim-Aralık dönemine ilişkin tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu geçici verginin matrah yönünden bağlı olduğu aynı döneme ilişkin kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarih E:… ve K:… sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilerek tarhiyatın dönem sonu stoklarının düşük değerlenmesinden dolayı tespit edilen 2.887,17-TL’lik matrah farkından kaynaklanan kısmının kaldırıldığı, diğer kısmının onandığı anlaşıldığından 2.887,17-TL’lik matrah farkına bağlı geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık, diğer kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden ise; davacı hakkında kesinleşen ve tekerrüre esas alınan ilk cezanın 25/10/2016 tarihinde kesinleştiği iddia edildiğinden ancak bu tarihten sonraki dönemler bakımından tekerrür hükümleri uygulanabileceğinden dava konusu cezalarla aynı dönemde kesinleşen ilk cezanın tekerrüre esas alınması suretiyle vergi ziyaı cezasının artırılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, davacı geçici vergi aslının kaldırılmasını istemekte ise de; düzenlenip davacıya tebliğ edilen ihbarnamenin “yapılan tarhiyatın nedeni” kısmında geçici vergi aslının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği açıklandığından, davanın geçici vergi aslına ilişkin kısmının incelenmeksizin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine, dava konusu 2016/Ekim-Aralık dönemi için kurum geçici vergisi yönünden kesilen vergi ziyaı cezasının 2.887,17-TL’lik matrah farkından kaynaklanan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin istinaf başvurusuna konu vergi mahkemesi kararının, dönem sonu stoklarındaki bir kısım ürünlerin düşük değerlendiğinden bahisle bulunan matrah farkından kaynaklanan kurum geçici vergisine ilişkin olarak kesilen tekerrür nedeniyle artırılmış bir kat vergi ziyaı cezası ile diğer matrah farklarından kaynaklanan kurum geçici vergisine ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılması yönünden davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasında yasal isabetsizlik görülmediği, davacı şirketin istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının, kıdem ve ihbar tazminatlarının karşılık ayırılmadan ve ödeme yapılmadan gider kaydedilmesinden, işletmenin aktifinde kayıtlı olmayan ve araç kiralama sözleşmesi dışında kalan taşıtlara ilişkin akaryakıt, bakım ve onarım, HGS ödemelerinin gider kaydedilmesinden, işletmeyle ilgisi olmayan tüketim harcamalarının gider kaydedilmesinden ve kanunen indirimi mümkün olmayan yardım ve bağışların gider yazılmasından kaynaklanan kurum geçici vergisine ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında ve kurum geçici vergi aslı yönünden davanın incelenmeksizin reddine ilişkin hüküm fıkrasında yasal isabetsizlik görülmediği, mahkeme kararının, davacının istinaf başvurusuna konu, petrol istasyonunun yıkım ve yeniden inşasına ilişkin giderlerin hatalı kaydedildiğinden bahisle hesaplanan matrah farkından kaynaklanan kurum geçici vergisine ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkrasına gelince, davacı şirket adına tarh edilen 2016 yılına ilişkin tekerrür nedeniyle artırılmış bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada verilen … Vergi Mahkemesi’nin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararının istinaf incelemesinde Dairelerinin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararıyla davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, petrol istasyonunun yıkım ve yeniden inşasına ilişkin 1.115.000,00-TL. tutarındaki giderin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kabulünden kaynaklanan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin terkinine, kalan 9.322.,03-TL matrah farkına isabet eden bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasına yapılan davacı istinaf başvurusunun ise reddine karar verildiğinden, aynı hukuki sebep ve gerekçe uyarınca, 1.115.000,00-TL. matrah farkından kaynaklanan kurum geçici vergisine ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmemiş ve … Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…; K:… sayılı kararının 9.322,03-TL matrah farkından kaynaklanan kurum geçici vergisine ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkrasında isabetsizlik; 1.115.000,00-TL matrah farkından kaynaklanan kurum geçici vergisine ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkrasında ise yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun Vergi Mahkemesi kararının petrol istasyonunun yıkım ve yeniden inşasına ilişkin 1.115.000,00-TL tutarındaki giderin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kabulünden kaynaklanan kurum geçici vergiye ait bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hüküm fıkrasının bu kısmının kaldırılmasına, bu kısma ilişkin davanın kabulüne, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının bu matraha isabet eden kısmının terkinine, diğer matrah farklarından kaynaklanan kurum geçici vergiye ait bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ve kurum geçici vergi aslı yönünden davanın incelenmeksizin reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davacı istinaf başvurusunun ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi incelemesinde tespit edilen hususlara göre yapılan işlemlerde ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri nedeniyle arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, aleyhe olan kısımların bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici verginin dayanağı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararına yönelik taraflarca yapılan istinaf başvuraları … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davalı idare istinaf başvurusu yönünden reddedilmiş, davacı istinaf başvurusu yönünden ise kısmen reddedilmiş, kısmen kabul edilmiştir. Bu karara karşı davalı idare tarafından yapılan temyiz istemi ise; Danıştay Dokuzuncu Dairesi’nin 29/09/2022 tarih E:2020/1868, K:2022/4393 sayılı kararıyla reddedilmiş ve karar onanmıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyize konu kısmının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.