Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/3515 E. , 2022/4799 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/3515
Karar No : 2022/4799
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, hissedarı olduğu şirketteki ortaklık payı satışıyla ilgili olarak elde etmiş olduğu değer artış kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için re’sen tarh edilen gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta, davacının hissedarı olduğu şirketteki ortaklık payı satışı ile ilgili olarak elde etmiş olduğu değer artış kazancına ilişkin olarak kanuni süresi geçtiği halde beyanname vermediğinden bahisle 2015 yılı için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı;olayda, davalı idarece davacının 2015 yılında satmış olduğu 17.900 adet hissenin sermaye artırımı sonucu sahip olunan hisselerden oluştuğu, bu hisselere endeksleme yapılmayacağı, davacının bu hisselere sahip olurken herhangi bir maliyete katlanmadığı ve bedel ödemediğinden bahisle vergilendirmeye tabi değer artış kazancı, her bir hisse değeri 25,00 TL olmak üzere 17.900 adet hisse bedeli olan 447.500,00 TL’den, 2015 yılı için istisna edilen 10.600,00 TL ‘nin düşürülmesi sonucu 436.900,00 TL olarak tespit edilmişse de; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 81. maddesinde değer artışında safi kazancın, elden çıkarma karşılığında alınan para ve ayınlarla sağlanan ve para ile temsil edilebilen her türlü menfaatlerin tutarından, elden çıkarılan mal ve hakların maliyet bedelleri ile elden çıkarma dolayısıyla yapılan ve satıcının uhdesinde kalan giderlerin ve ödenen vergi ve harçların indirilmesi suretiyle bulunacağının belirtildiği, 232 Sıra No’lu Gelir Vergisi Genel Tebliği’nin 3.5. maddesinde ise şirketlerin sermaye yedekleri ve kar yedekleri kullanmak suretiyle sermaye artırımında bulunmaları halinde, sahip oldukları hisse senetlerinin maliyet bedelinin nasıl hesaplanacağının açıkça gösterildiği;bu durumda, davalı idarece, bahse konu 17.900 adet hissenin sermaye artırımı sonrası elde edilen hisseler olduğundan, davacı bu hisseler için herhangi bir bedel ödemediğinden ve maliyete katlanmadığından bahisle davacının elden çıkarmış olduğu hisselerin maliyet bedelleri ile elden çıkarma dolayısıyla yapılan ve uhdesinde kalan giderler ile ödenen vergi ve harçlar göz önünde bulundurulmadan tespit edilen matrah üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve Yasaya uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45/3 maddesi uyarınca davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu tarhiyatın vergi tekniği ve vergi inceleme raporları doğrultusunda yapıldığı,idarece yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.