Danıştay Kararı 9. Daire 2020/5413 E. 2022/4198 K. 22.09.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/5413 E.  ,  2022/4198 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/5413
Karar No : 2022/4198

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Petrol Ürünleri Gıda ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, madeni yağ toptan ticareti faaliyeti olmadığı halde varmış gibi sahte belge kullandığı ve düzenlediği, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon geliri için fatura düzenlemediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun mahkemelerince değerlendirilmesinden davacı adına re’sen tarh edilen kurumlar vergisinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılmasına ilişkin kısmına gelince, söz konusu vergi ziyaı cezasının arttırımlı olarak kesilmesinin sebebinin pişmanlıkla verilen 2017/Nisan-Haziran dönemi düzeltme muhtasar beyannamesi nedeniyle tahakkuk eden verginin süresinde ödenmemesi nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezası olduğunun belirtildiği ve söz konusu cezanın 05/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alındığında, anılan cezanın en erken 2018 yılında kesinleşeceği, bu halde tekerrür hükümlerinin ancak cezanın kesinleştiği tarihi takip eden 2019 yılının başından başlamak üzere yeniden ceza kesilmesi halinde uygulanmasının mümkün olduğu ve dava konusu vergi ziyaı cezasının 2017 yılına ilişkin bulunduğu anlaşıldığından, kesilen cezanın tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 339. maddesi kapsamında uygulanan tekerrür işlemlerinin, vergi dairelerinin kullandığı bilgisayar programına atılan otomatik programla gerçekleştirildiği ve herhangi bir katkı veya müdahalelerinin olmadığı, davaya konu olayda tekerrürün nedeninin, davacının pişmanlıkla verildiği 2017/Nisan-Haziran dönemi düzeltme muhtasar beyannamesi nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezası olduğu, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş yıl olan zamanaşımı süresi geçmeden davacı adına kesilen cezaya uygulanan tekerrür hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı iddilarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, … tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.