Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/6241 E. , 2022/4935 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/6241
Karar No : 2022/4935
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, maliki bulunduğu taşınmazları nedeniyle 1994 ila 2018 yıllarına ilişkin ödenmeyen muhtelif borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … no’lu ödeme emrinin, çevre temizlik vergisi, emlak (bina) vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarını korunmasına ait katkı payı ile kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin kısımlarının iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından vergisi ihtilaflı Antalya İli Muratpaşa İlçesi … Mahallesi … ada … parsel … blok … ve … ada … parsel … -… nolu taşınmazlar için 15/07/1994 tarihinde bina vasfında emlak vergisi bildiriminde bulunulduğu, dava konusu edilen ödeme emri içeriği kamu alacaklarının ise davacı adına tahakkuk ettirilen 2005-2018 yılları arası çevre temizlik vergisi, 2002-2018 yılları arası bina vergisi, 2005-2018 yılları arası %10 kültür varlıklarını koruma payı, 1994 yılına ilişkin vergi cezaları ile 1999 yılına ilişkin eğitime katkı payı alacakları ile gecikme zamlarının olduğu, davacı tarafından 26/04/2011 tarihinde 6111 sayılı Kanun, 25/11/2016 tarihinde 6736 sayılı Kanun, 31/07/2018 tarihinde ise 7143 sayılı Kanun kapsamında dava konusu edilen tüm vergi borçlarının (2018 dönemi haric) yapılandırılması için başvuruda bulunulduğu ve ödeme planına bağlandığı ancak ödenmemesi üzerine yapılandırmaların iptal edildiği, olayda, dava konusu ödeme emri muhteviyatında yer alan 1994-2005 dönemlerine ilişkin emlak vergisi ve ferileri (1994 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezası, 2005 dönemine ilişkin kültür varlıklarını koruma payı ile 1999 dönemine ilişkin eğitime katkı payı) ile 2005 yılına ilişkin çevre temzilik vergisinin en son 2005 yılında tahakkuk ettiği, amme alacakalarının vadesini takip eden takvim yılının başından itibaren 5 yıllık tahsil zamanaşımı süresinin dolduğu en geç 31/12/2010 tarihine kadar 6183 sayılı Kanun’da yer alan zamanaşımını durduran ve kesen herhangi bir sebebin bulunmadığı, davacı nezdinde zamanaşımını kesecek nitelikte bir işlemin yapıldığına ilişkin herhangi bir belgenin dava dosyasına sunulmadığının görüldüğü, bahsi geçen dönemlere ilişkin borçlar hakkında 6111 sayılı Kanun kapsamında başvuru yapılmış ve yapılandırılmış ise de, söz konusu başvuru zamanaşımı dolduktan sonra yapıldığından bu başvurunun 1994-2005 dönemine ilişkin borçlarla ilgili olarak zamanaşımına bir etkisinin bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu ödeme emrinde yer alan 1994, 1999, 2002, 2003, 2004 ve 2005 dönemlerine ilişkin borçlar 31/12/2010 tarihi itibariyle tahsil zamanaşımına uğradığından ödeme emrinin bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı,ödeme emri muhteviyatında yer alan 2006 – 2017 yıllarına ilişkin vergiler hakkında ise; tüm vergi borçlarının yapılandırılması için başvuruda bulunulması ve yapılandırılması nedeniyle söz konusu borçlar için zamanaşımının yapılandırmaya başvuru tarihlerinde kesildiği ve zamanaşımını kesen unsurların beş yıllık süre dolmadan birbiri akabinde gerçekleştiğinin görüldüğü, bu nedenle 2006 yılı ve sonraki dönemler için zamanaşımının söz konusu olmadığı, davacının dava dilekçesinde ödeme emrine karşı zamanaşımı defi dışında 6183 sayılı Kanun’un 58. maddesinde belirtilen kapsama girecek herhangi bir iddiasının da bulunmadığının görüldüğünden ödeme emrinin 2006 – 2018 yıllarına ilişkin borçları içeren kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ödeme emrinin 1994, 1999, 2002, 2003, 2004 ve 2005 dönemlerine ilişkin borçları içeren kısımları yönünden iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45/3. maddesi uyarınca davalı idarece yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davanın süresinde açılmadığı, borcun zamanaşımına uğramadığı, zamanaşımını kesen sebepler bulunduğu, gerçekleştirilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … ‘IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan … TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.