Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/1040 E.  ,  2022/4463 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/1040
Karar No : 2022/4463

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): … Mad. Pet. Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti.

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re’sen tarh edilen 2018 yılı kurumlar vergisi ve 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile 2018 yılı kurumlar vergisi ve 2018/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi için tekerrür hükümleri uygulanarak, diğer dönemler için tekerrür hükümleri uygulanmaksızın kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatın, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin kısmı yönünden; davacı şirketin 2018 yılında kredi kartı üzerinden market satışının gözükmediği ve yaptığı satışlarının Z raporlarında 796.667,15-TL gösterilmesine rağmen 44.118.573,28-TL olduğu, Körfez Cumhuriyet Başsavcılığınca Türkiye geneli akaryakıt istasyonlarına yönelik yapılan operasyon sonucu 14/02/2018-16/02/2018 tarihleri arasında davacı şirketin satışlarına ait mali hafıza üzerinden 34.965,75 litrelik kaydın silindiğinin adli bilişim uzmanları tarafından tespit edilmesi karşısında belgesiz satışların akaryakıttan kaynaklandığı sonucuna varıldığından davacının kayıt ve beyan dışı bıraktığı akaryakıt satışından elde edilen hasılat üzerinden tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; cezalı tarhiyatın geçici vergi asıllarına ilişkin kısmı yönünden; geçici vergilere ait vergi ceza ihbarnamelerinde açıkça, mahsup dönemi geçmiş geçici vergi aslının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği ancak normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı belirtildiğinden, ortada davacı adına tarh edilmiş geçici vergi aslı bulunmadığı, bu sebeple dava konusu edilen ancak geçici vergi aslı hakkında karar verilmesine yer olmadığı; tarhiyatın geçici vergi asılları üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmı yönünden; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesi uyarınca, geçici vergi üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesinde yasal isabetsizlik bulunmamaktaysa da, süregelen Danıştay içtihatlarına göre, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle yol açılan geçici vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden, dava konusu geçici vergi asılları üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının bir kata ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, bir katı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı; vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı yönünden ise; tekerrüre esas alınan cezanın 2018/Mayıs dönemine ait katma değer vergisi beyannamesinin kanuni süresinden sonra verilmesi nedeniyle kesilen ve elektronik ortamda tebliğ edilerek 14/12/2018 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezası olduğu, bu cezanın 2019 yılından başlamak üzere 5 yıl içinde kesilen cezalarda tekerrüre esas alınabileceği, davanın konusunu oluşturan vergi ziyaı cezalarının da 2018 yılına ilişkin bulunduğu anlaşıldığından, davacı adına re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısımlarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmı ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının 1 katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Mahsup süresi geçtiği için salınmayan geçici vergi üzerinden ceza alınmasının hükme bağlandığı, 2018/Mayıs dönemine ilişkin katma değer vergisi beyannamesinin süresinde verilmediğinden vergi ziyaı cezası kesildiği, kesinleşen bu ceza nedeniyle tekerrür uygulandığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektidir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına hükmeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.