Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/1143 E.  ,  2022/4939 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/1143
Karar No : 2022/4939

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … İthalat ve İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, amortismana tabi iktisadi kıymetler için fazladan amortisman ayrılarak kurum kazancının eksik beyan edildiği, 2014 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde yatırım indiriminin hatalı beyan edildiği ve şirket adına kayıtlı binek otomobillere ait motorlu taşıtlar vergisinin gider olarak kabul edilemeyeceği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; yatırım indiriminin hatalı beyan edildiği iddiası yönünden yapılan incelemede; davacının 2014 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde yatırım indirimi olarak kurum kazancından indirim konusu yaptığı tutarın hatalı şekilde beyan edildiği gerekçesiyle idarece Kurumlar vergisi tablosunun yeniden oluşturulduğu, davacı tarafından ise gerek dava dilekçesinde, gerek duruşma esnasında, gerekse şirket yetkilisinin vergi inceleme raporu inceleme tutanağındaki ifadesinde, yatırıma katkı tutarını sehven yanlış satıra işlediklerini, bu konudaki tespitlere herhangi bir itirazın olmadığını beyan ettiği, davacı kurum temsilcisinin ifadesinde belirttiği şekilde ve mevzuatta düzenlenen hali ile yatırım indirimi olarak kurum kazancından indirim konusu yapılan 470.173,19-TL’nin kurumlar vergisi beyannamesinin indirimler satırından çıkarılarak, Kurumlar Vergisi Kanununun 32/A maddesi kapsamında indirimli orana tabi kurumlar vergisi matrah satırına 783.622,00TL eklendiği ve indirimli oran olarak yüzde 8 uygulandığı görülmekte olup, yapılan işlemler mevzuata uygun olduğundan dava konusu tarhiyatın buna ilişkin kısmında hukuka aykırılık görülmediği, davacı şirket adına kayıtlı binek otomobillere ait motorlu taşıtlar vergisinin gider olarak kabul edilemeyeceği iddiası yönünden yapılan incelemede; davacı tarafından 1.503,00 TL tutarındaki motorlu taşıtlar vergisinin dönem kazancının tespitinde gider olarak beyan edildiği, idare tarafından ise yevmiye kayıtlarında kurum adına kayıtlı binek otomobillere ait olan bu motorlu taşıtlar vergisinin kanunen kabul edilemeyen gider olarak kurum kazancına eklendiği, davacı tarafından bu tespitlere de gerek dava dilekçesi gerekse duruşma sırasında verilen sözlü beyanda sehven indirim konusu yapıldığı ve itirazları olmadığı şeklinde savunmada bulunulduğu, 2014 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde indirilecek gider olarak beyan edilen şirket adına kayıtlı binek araçlara ilişkin motorlu taşıtlar vergisinin Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 14. maddesinde belirtildiği üzere, kurum kazancının tespitinde gider olarak beyan edilmesinin mümkün olmadığından, beyan edilen 1.503,00 TL’nin kanunen kabul edilmeyen gider olarak idarece oluşturulan beyan tablosuna eklenmesinde ve dava konusu tarhiyatın buna ilişkin kısmında da hukuka aykırılık görülmediği, amortismana tabi iktisadi kıymetler için fazladan amortisman ayrılarak kurum kazancının eksik beyan edildiği iddiası yönünden yapılan incelemede; davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunun ilgili kısmında yer verilen tespitlerin ve dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerin bir arada değerlendirilmesinden; davacı şirkete Ekonomi Bakanlığı Teşvik Uygulama ve Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü tarafından verilen D… sayılı Yatırım Teşvik Belgesinin torna ve freze makineleri için verildiği, dosyaya ibraz edilen faturaların ise torna makinesi, freze makinesi ve tel erozyon makinesi için düzenlendiği, 333 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nin Ekli listesinin 3.44 bölümünde metal işlemeye mahsus araç gereçler (torna tezgahları, frezeler, bileme aparatları, taşlama makinaları vb) için faydalı ömür süresinin 10 yıl ve amortisman oranının %10 olarak belirlendiği, davacı şirket tarafından ise amortisman oranının Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile Ticaret Bakanlığı’ndan alınan görüşteki GTİP numarası dikkate alınarak faydalı ömrü 5-6 yıl, amortisman oranı %20 ve %16,66 olarak alınmak suretiyle amortisman ayrıldığı, öncelikle amortisman oranının GTİP numaralarına göre değil, iktisadi kıymetlerin faydalı ömürleri dikkate alınarak mevzuatta sınıflandırıldığı, bu konuda şüphe var ise Gelir İdaresi Başkanlığı’ndan görüş alınmak suretiyle uygulama yapılması gerektiği, tebliğde metal işlemeye mahsus araçlar için ayrıca bir başlık açılarak, bunlara ilişkin amortisman tutarının özel olarak düzenlendiği ve davacının kullandığı makinaların ise davacı beyanları ile de “dünyanın en sert ham maddeleri olan karbon çelikleri, takım çelikleri, yüksek hız çelikleri, sert maden uçlu kesiciler, elmaslar vb..” işlemek için kullanıldıkları, faturalarının ise torna makinesi, freze makinesi ve tel erozyon makinesi için düzenlendiği, yine Yatırım Teşvik Belgesinin torna ve freze makineleri için verildiği görüldüğünden ayrıca bir bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek görülmeyerek, bahsi geçen araçların 333 Sıra No’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde 3.44 bölümünde metal işlemeye mahsus araç gereçler (torna tezgahları, frezeler, bileme aparatları, taşlama makinaları vb) oldukları sonucuna ulaşılarak, neticede faydalı ömür süresinin 10 yıl ve amortisman oranının %10 olarak belirlenmesi ve mevzuat uyarınca amortisman ayrılması gerektiği sonucuna varılmakla, amortismana tabi iktisadi kıymetler için fazladan amortisman ayrılarak kurum kazancının eksik beyan edildiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak davacı şirket adına yapılan cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Amortismana tabi bilgisayarlı makinaların takım tezgahı olarak kabul edilmesi neticesi faydalı amortisman ömrü ve oranının farklı tespit edilerek matrah farkı yaratıldığı, konuya ilişkin emsal özelgede faydalı ömrünün 6 yıl ve amortisman oranının %16,66 olarak dikkate alınması gerektiğinin belirtildiği, vergi inceleme raporunda belirlenen bilgisayarlı makinelerin faydalı ömürlerinin Avrupa Birliği normlarından bile düşük olduğu, çok özel imalat ve ileri teknolojiyle dünyanın en sert hammaddelerini kesen makinelerin 10 yıl ve %10 amortisman oranına tabi tutulmasının mümkün olamayacağı, taraflarınca amortisman oranı belirlenirken GTİP numaralarının dikkate alınmadığı, sadece bakanlığın görüş yazılarında GTİP numaralarından hareketle cevap verildiği ve ürünlerin takım tezgahı olduğunun ifade edildiği, imalatta kullanılan yüksek teknolojiye sahip bu makineler metal işlemeye mahsus araç gereç ise, hangi makinelerin takım tezgahı olarak nitelendirileceğinin açıklanamadığı, keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.