Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/1592 E.  ,  2022/3572 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/1592
Karar No : 2022/3572

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi/ …
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Kağıt Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda hazırlanan vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin olarak geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinde, uyuşmazlık konusu dönemde davacı tarafından düzenlenen faturaların, komisyon karşılığı düzenen sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığı, olayda sahte belge düzenleme fiilinin gerçekleştiği anlaşıldığından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesi uyarınca, cezaların üç kat kesilmesi gerektiğinden, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı, geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden; geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının matrahı yönünden bağlı olduğu cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediğinden, kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, geçici verginin peşin alınan bir vergi olması ve mahsup niteliğinin bulunması nedeni ile Danıştay’ın yerleşik içtihadı gereği tek kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden bir katı aşan vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı, tekerrüre, 2017/Şubat dönemine ilişkin olarak kesilen ve 24/05/2017 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının esas alındığının anlaşıldığı, somut olayda, ilk fiil için kesilen cezanın kesinleşme tarihinin 2017 yılı olduğu, tekerrür için 2018 yılından itibaren işlenmiş bir fiilin mevcut olması gerektiği, ihtilaf konusu cezaları doğuran fiilin ise 2017 hesap dönemi içerisinde işlendiği göz önüne alındığında, tekerrürden bahsetmenin olanaksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmı ile vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesi uyarınca, davacı sahte fatura düzenlediğinden geçici vergi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği ve 2017 yılına ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esasa alınabileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.