Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/230 E. , 2022/5020 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/230
Karar No : 2022/5020
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
VEKİLİ : Av…
2- (DAVACI)…
VEKİLİ : Av….
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E…, K… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, salınan ÖTV üzerinden, katma değer vergisi hesaplanması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Temmuz-Aralık dönemleri için re’sen tarh edilen katma değer vergisi ile 2016/Temmuz-Eylül dönemleri için üç kat, diğer dönemler için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E…, K… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen…tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden; dava konusu olayda davacının satış yaptığı mükelleflerden ifadelerine başvurulanların tamamının davacıdan on numara yağ olarak tabir edilen akaryakıt aldıklarını ve bu akaryakıtı araçlarında kullandıklarını belirttiği, karşıt tespit tutanakları ile vergi inceleme tutanağının incelenmesinden ifadelerine başvurulan mükelleflerin davacıdan alışlarının yaklaşık olarak davacının satış yaptığı tutarın %20’sine tekabül ettiği, piyasa koşullarında aralarında herhangi bir menfaat bağı olmayan beş farklı kişinin davacıdan akaryakıt aldıklarını beyan etmesinin davacının aldığı madeni yağları motorin yerine ikame edilmek üzere yakıt olarak sattığını göstermese de akaryakıt satıldığı kabul edilen mükelleflerin faaliyet alanları sadece karayolu ile yük taşımacılığı olup, bu faaliyet haricinde madeni yağ alım ve satımı gerçekleştirmeyen veya işlemlerinde madeni yağ kullanmak durumunda olmayan mükellefler olduğu, inceleme esnasında faaliyet alanları itibariyle madeni yağları motorin yerine ikame etmeleri mümkün olmayan ve taşımacılık faaliyeti bulunmayan mükelleflere yapılan satışların hesaplamaya dahil edilmediği, davacının beyanlarıyla da bu durumun aksini ispat edemediği dikkate alındığında davacının ilgili yılda satın aldığı daha düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine ikame edilmek üzere yakıt olarak sattığı sonucuna varıldığı, bu nedenle yapılan hesaplamalar üzerinden tespit edilen matrahlar dikkate alınarak özel tüketim vergileri ve bu tutarlar üzerinden de katma değer vergileri tarh edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezası yönünden, davacı tarafından madeni yağların daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine ikame edilmek üzere yakıt olarak satıldığı ve bu suretle de vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden üç kat oranında kesilen vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı; tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısım yönünden ise, tekerrüre dayanak alınan 2013/Ocak-Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasının 25/09/2016 tarihinde tebliğ edildiği, dava açılmayarak kesinleştiği ve dava konusu fiillerin 2016 yılına ait olduğu dikkate alındığında olayda ilk cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere beş yıl içinde vergi ziyaını gerektiren fiil söz konusu olmadığından, dava konusu vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Bölge idare mahkemesi kararının gerekçeli olarak yazılmadığı, vergi inceleme raporunda varsayım ve kanaate dayalı tespitlerin yer aldığı, 2016 yılına ilişkin düzenlenen faturaların sahte olmadığı, vergi tekniği raporunun taraflarına tebliğ edilmediği, teknik ekipman ve cihazlara sahip olduklarının değerlendirilmediği, davaya konu yağların herhangi bir işleme tabi tutulmaksızın satıldığı, satış yapılan 77 kişiden sadece 5 kişinin beyanına başvurulduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Uyuşmazlığa konu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın …. Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.