Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/2578 E. , 2022/3135 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/2578
Karar No : 2022/3135
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Turizm Dekorasyon Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, “Üçüncü Boğaz Köprüsü ve Kuzey Marmara Otoyolu Projesi”nin yüklenicisi olan … Adi Ortaklığı ile alt yüklenici sıfatıyla imzalanan “Kuzey Marmara Otoyolu Projesi A1 Kısmının 89+100-96+500 km (… Kavşağı dahil) Arasındaki Otoyol Güzergahı Yapım İşlerinin Kazı, Dolgu, Betonerme İşleri”ne ait sözleşmeden dolayı 2013/Temmuz dönemine ilişkin olarak ödenen 252.358,18-TL damga vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, 2013 yılına ilişkin düzeltme başvusunun en geç 31/12/2018 tarihinde yapılması gerekirken, davacı tarafından bu süre geçtikten sonra 18/12/2019 tarihinde düzeltme başvurusunda bulunulduğu ve 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra ortaya çıkan vergi hatalarının düzeltilmesi mümkün olmadığından, davacının 2013 yılına ilişkin düzeltme-şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı her ne kadar iade istemine konu damga vergisinin 2015 yılında ödendiğinden bahisle zamanaşımı süresinin 31/12/2020 tarihinde dolacağını ileri sürmekte ise de; 213 sayılı Kanunun 114. maddesinde zamanaşımı süresinin başlangıcı olarak vergi alacağının doğduğu takvim yılı esas alındığından, vergi alacağının doğduğu takvim yılı da sözleşmenin imzalandığı 2013 yılı olduğundan davacının bu iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, yapılan işin özelliği itibarıyla her kademesinde 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun ile anılan Kanunun uygulama usul ve esaslarına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca damga vergisinden muaf olduğu ileri sürülerek iptali istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.