Danıştay Kararı 9. Daire 2021/3952 E. 2022/5567 K. 09.11.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/3952 E.  ,  2022/5567 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/3952
Karar No : 2022/5567

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin re’sen tarh edilen geçici vergi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre, mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi gerekmekte ise de; geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle, geçici vergi nedeniyle üç kat değil bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği, bu nedenle, mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının, aranması mümkün olmadığından, dava konusu geçici verginin hukuka aykırı olduğu, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir geçici verginin matrah yönünden bağlı olduğu 2017 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisine karşı açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararıyla, sahte belge düzenleme suretiyle elde edilen komisyon geliri nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu durumda geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının, bir katına isabet eden kısmında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi aslı ile geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici verginin dayanağı olan 2017 yılı için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisine karşı açılan davada … Vergi Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla davanın reddine karar verildiği, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu sonucu Dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, karar verildiğinden, aynı hukuki neden ve gerekçelerle dava konusu 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına yönelik Mahkeme kararının, bir kat vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uyarlık, bir katı aşan vergi ziyaı cezaları ile geçici vergi asılları yönünden ise davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasında sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının, bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile davacının düzenlediği faturaların sahte olduğunun tespit edildiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.