Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/4539 E. , 2022/5446 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/4539
Karar No : 2022/5446
TEMYİZ EDENLER:
1-(DAVACI) … Metal Demir İnşaat Malzemeleri Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen; 2018 yılı kurumlar vergisi ve 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunun incelenmesinden, davacının vergi matrahlarının yüksek olduğu hâlde genelikle cüz’i tutarda ödenecek vergi çıktığı, ödenmesi gereken vergi tutarlarının ise cüz’i bir tutarının ödendiği ve yüksek tutarda vergi borcunun bulunduğu, nakil vasıtası bulunmayan, sadece muhasebe işlerine bakan bir işçi çalıştıran, depo veya şubesi olmayan, küçük bir ofis şeklindeki iş yerinden idare edilen şirketin bu denli yüksek hasılat elde etmesinin ticari icaplara uygun düşmediği, 2017 yılına ilişkin olarak sahte belge düzenleme fiili nedeniyle tarh edilen kurumlar vergisi ve geçici vergiye karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla sahte fatura düzenlediğinin tespit edildiği dikkate alındığında, davacı şirketin 2018 yılında düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık görülmediği; öte yandan, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle geçici vergi aslına bağlı olarak üç kat değil bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği, bununla birlikte mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının aranmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi asılları ile geçici vergi nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezalarının bir kattan fazlasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Davacı şirketin ticari faaliyette bulunduğu bölgenin ticari teamüllerine ve yapılan işin niteliğine uygun olmayan tespitler yapılarak borç tahakkuk ettirildiği, gerçek bir mal alış verişine dayanan ticaretin varlığını gösterir bir çok delil ve karine bulunmasına rağmen, aksi yönde somut bir saptama bulunmaksızın yapılan işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, işlemin yetki ve şekil bakımından da bir çok eksiklikler barındırdığı, dava dışı mükelleflerin davacıya düzenlediği faturaların sahte olduğu konusunda somut bir saptama bulunmadığı, ticari alış verişte bulunulan firmaların vergisel yükümlülüklerini yerine getirip getirmediği yönünde davacı şirkete yükümlük yükleyen vergi inceleme raporlarında hukuka uyarlılık bulunmadığı, vergi tekniği raporunda isnat edilen iddiaların davalı iddialarını ispatlamaya elverişli olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı şirketin, organizasyon içinde sahte belge düzenleme faaliyetinde bulunma ihtimali bulunan mükellefler arasında sayıldığı ve bu kapsamda incelenmesi gerektiği belirtildiğinden hakkında vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporu düzenlendiği, raporlarda tespitlerde bulunulduğu, davacı adına vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatta usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Nitekim, 2017 yılı kurumlar vergisine karşı açılan davada, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularının reddine dair … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 03/11/2022 tarih ve E:2021/1769, K:2022/5447 sayılı kararıyla onanmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.