Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/648 E.  ,  2022/4429 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/648
Karar No : 2022/4429

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı hakkında, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle alınan takdir komisyonu kararlarına dayanılarak re’sen tarh edilen; 2017 yılı gelir vergisi ve 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemlerine ait geçici vergi ile bu vergiler üzerinden, 2017/Ocak-Mart dönemi için üç kat, diğer dönemler için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih …-…-… sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin incelenmesinden, yoklamaların, 05/10/2016 ve 11/08/2017 tarihlerinde yapıldığı dikkate alındığında, davacının fatura düzenlediği iddia olunan 2017 yılının ilk altı aylık döneminde yoklamasının bulunmadığı, karşıt inceleme ve Ba-Bs formlarında yapılan tespitlerin yeterli olmadığı dolayısıyla, davacının sahte belge düzenlediği yönündeki isnadın eksik incelemeye dayandığı, uyuşmazlığa konu dönemde davacının düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu hususunun somut ve hukuka uygun olarak ortaya konulamadığı sonucuna ulaşıldığından, davacı adına re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık görülmediği, cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığına karar verildiğinden ve gelir vergisi matrahına bağlı olduğundan, uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin aslı aranmayan geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasında da aynı gerekçe ile hukuka uyarlık görülmediği, geçici vergiye ilişkin ihbarnamelerde, mahsup döneminin geçmiş olması sebebiyle geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği belirtilmiş olmasına rağmen geçici vergi aslının da dava konusu edildiği anlaşıldığından, bu kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen incelenmeksizin reddine, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası yönünden davanın kabulüne ve bu kısımların kaldırılmasına, geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile 2013 yılında bastırdığı defter ve belgeleri 2017 yılında kullandığı, işçi çalıştırmadığı, başkasına ait ruhsatlı ödeme kaydedici cihazı kendi iş yerinde kullandığı, mal alışında ve satışında bulunduğu kişi ve şirketlerin sahte fatura ticareti yaptıkları veya bu nedenle özel esaslar kapsamına alındıkları, 2017 yılında faaliyetlerini durdurduğu, iş yerinde başka bir mükellefin bulunduğu ve düzenlediği faturaların gerçek durumu yansıtmadığının tespit edilmesi üzerine tekerrür hükümleri uygulanarak yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen incelenmeksizin reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.