Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/2537 E.  ,  2022/3769 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/2537
Karar No : 2022/3769

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVACI) … Mirasçıları
1. … 2. …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN ÖZETİ : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Davacının maliki bulunduğu taşınmazlarla ilgili olarak 2014 ila 2019 yılı 1. taksitine ilişkin olarak ödenen emlak vergisi, kültür ve tabiat varlıklarının korunmasına katkı payı, gecikme zammı ve vergi ziyaı cezasının iadesi talebiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı, kısmen reddeden kısmen kabul eden … Vergi Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusu, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesi’nin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi … ‘ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46’ncı maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Aynı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde ise konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır.
2577 Kanun’un Ek 1’inci maddesinde bu Kanun’da öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298’inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun’un 46’ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde sayılan konusu yüz bin Türk Lirasını aşmayan davalar ve konusu belli parayı içermeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar kesinleşeceğinden, bu kararların temyiz istemine konu yapılmayacağı açıktır.
Bu nedenle, konusu kanunda belirtilen sınırı altında kalan 2014 ila 2019 yılı 1. taksitine ilişkin ödenen emlak vergisi, kültür ve tabiat varlıklarının korunmasına katkı payı, gecikme zammı ve vergi ziyaı cezası olmak üzere toplam 207.927,00-TL’nin iadesi istemiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle davayı kısmen kabul eden kısmen reddeden … Vergi Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesi’nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının bozulması istemiyle taraflarca yapılan temyiz başvurularının incelenme olanağı bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 48’inci maddesinin 7’nci fıkrası uyarınca, 05/07/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.