Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/3606 E.  ,  2022/4486 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/3606
Karar No : 2022/4486

TEMYİZ EDEN (DAVACILAR): 1- …
2- …
3- …
4- …
VEKİLLERİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN ÖZETİ: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Davacıların mirasçısı oldukları …’nın Antalya ili Konyaaltı ilçesinde bulunan taşınmazlarına ilişkin 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle ödenen 223.589,02-TL emlak vergisinin iadesi talebiyle yaptıkları düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair … tarih ve E-…-…-…-… sayılı işlemin iptali ile ödenen verginin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı reddeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi …’in açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
2577 sayılı Kanun’un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin, maddenin devamında bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, (b) bendinde, konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların, temyiz edilebileceği düzenlenmiştir.
2577 sayılı Kanun’un Ek 1. maddesinde, bu Kanun’da öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun’un 46. maddesinin (b) bendinde sayılan, konusu yüz bin Türk Lirasını aşmayan davalar ve konusu belli parayı içermeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar kesinleşeceğinden, bu kararların temyiz istemine konu yapılmayacağı açıktır.
Bu nedenle, konusu Kanun’da belirtilen sınırın altında kalan 223.589.02-TL tutarındaki emlak vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair … tarih ve E-…-…-…-… sayılı işlemin iptali ile ödenen verginin faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı reddeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 03/10/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.