Danıştay Kararı 9. Daire 2022/4068 E. 2023/120 K. 19.01.2023 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2022/4068 E.  ,  2023/120 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/4068
Karar No : 2023/120

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … ve … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, Yargıtay Başkanlığı … Hukuk Dairesi Başkanlığı’nın … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla hükmedilen temyiz karar harcının tahsili için düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağının … Asliye Hukuk Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar olduğu, söz konusu kararda yargılama giderinin … hariç davalılardan tahsiline hükmedilirken, davalılardan “müteselsilen” tahsiline ilişkin bir hükme yer verilmediği, harcın tahsili için yazılan … tarih ve Harç No:… sayılı harç tahsil müzekkeresinde ise davalılardan harcın tamamının müteselsilen tahsilinin istendiğinin görüldüğü, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326. maddesinde belirtildiği üzere, aleyhine hüküm verilenlerin birden fazla olması halinde, mahkemenin yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olmalarına karar verebileceği, mahkeme kararında bu konuda bir hüküm olmaması halinde, yargılama giderlerinin bunlar arasında paylaştırılması gerektiğinden, aleyhine karar harcına hükmedilen davalılara bu tutarın paylaştırılması suretiyle ödeme emri düzenlenmesi gerekirken, harç tutarının tamamı için düzenlenmiş olan dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağının … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın onanmasına ilişkin Yargıtay … Hukuk Dairesi’nin … tarih ve E…., K…. sayılı kararı ile hükmolunan 1.123.675,60 TL bakiye temyiz harcı olduğu, bakiye temyiz harcının 2.061,00 TL’lik kısmının ödenmesi üzerine kalan 1.123.675,60 TL’nin tahsili için dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, anılan Yargıtay … Hukuk Dairesi’nin onama kararında bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılar aleyhine hükmolunurken, davalılardan “müteselsilen” tahsiline ilişkin bir hükme yer verilmediği, ihtilaf konusu bakiye temyiz harcının tahsili için yazılan … tarih ve Harç No:… sayılı harç tahsil müzekkeresinde ise davalılardan harcın tamamının müteselsilen tahsilinin istendiğinin görüldüğü, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yukarıda 326. maddesinde belirtildiği üzere, aleyhine hüküm verilenlerin birden fazla olması halinde, mahkeme yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olmalarına karar verebileceği, mahkeme kararında bu konuda bir hüküm olmaması halinde, yargılama giderlerinin bunlar arasında paylaştırılması gerektiğinden, aleyhine bakiye temyiz harcına (onama harcı) hükmedilen davalılara bu tutarın paylaştırılması suretiyle ödeme emri düzenlenmesi gerekirken, harç tutarının tamamı için düzenlenmiş olan dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varıldığından Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2023 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.