DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU 2021/1362 E. , 2022/1532 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2021/1362
Karar No : 2022/1532
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, tüzel kişiliğinin sona ermesinden önce kanuni temsilcisi olduğu … Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, anılan şirketin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek kanuni temsilci sıfatıyla 2010 yılının Mart ilâ Aralık dönemleri için re’sen salınan katma değer vergileri ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Ticaret Limited Şirketinin 2010 yılına ait defter ve belgelerinin istenilmesine ilişkin yazı 16/11/2015 tarihinde davacıya tebliğ edilmiştir. Davacı, defter ve belgeleri yasal süresi içinde incelemeye ibraz etmemiş olup inceleme sırasında verdiği ifadesinde, şirketin 2010 yılında babası tarafından devralındığını, kendisinin babası tarafından şirkete ortak yapıldığını, şirketin aynı zamanda kanuni temsilcisi olduğunu, ticari işletmeyi babasının yürüttüğünü, babasının ise Balıkesir’de hapiste olduğunu, şirketin faaliyeti ile ilgili bilgisinin olmadığını, muhasebeciye ulaşamadığından defter ve belgeleri ibraz edemediğini, defter ve belgeleri aramasına rağmen bulamadığını, zayi belgesinin olmadığını beyan etmiştir.
… Ticaret Limited Şirketi 18/02/2015 tarihinde ticaret sicilinden re’sen terkin edildiğinden davacı adına yapılan tarhiyatlarda bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Olayda, davacının zayi belgesi sunmadığı da göz önünde alındığında yasal defter ve belgelerin hukuken geçerli bir mazeret bulunmaksızın ibraz edilmediği kanaatine varılmıştır. Bu durumda davacı adına yapılan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Uyuşmazlıkta, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 344. maddesinin atıfta bulunduğu 359. maddesinde yer alan koşullar gerçekleşmediğinden vergi ziyaı cezalarının vergilerin bir katını aşan kısımlarında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Mahkeme bu gerekçeyle dava konusu vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davayı reddetmiş, vergi ziyaı cezalarının vergilerin bir katını aşan kısımlarını kaldırmıştır.
Tarafların istinaf istemlerini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararı:
Mahkeme kararının vergi ziyaı cezalarının vergilerin bir katını aşan kısımlarının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından davalının istinaf isteminin reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’ndan farklı olarak kapıya haber kağıdı yapıştırılarak evrakın muhtara bırakılmak suretiyle tebligat yapılması şeklinde bir tebligat prosedürü öngörülmemiştir.
20/02/2018 tarihinde verilen ara kararı uyarınca 05/11/2015 tarihli defter ve belge isteme yazısı ile söz konusu yazının tebliğine ilişkin tebliğ alındısının istenilmesi üzerine davalı idarece dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden defter ve belge isteme yazısının şirketin kanuni temsilcisi olan davacının adresinde bulunamaması nedeniyle kapıya yapıştırılmak ve tebliğ evrakı mahalle muhtarına bırakılmak suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
Bu tebliğin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 102. maddesinde öngörülen usule uyulmaksızın yapıldığı açık olup re’sen takdir nedeninin varlığından söz edilemeyeceğinden dava konusu katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle mahkeme kararının vergi ziyaı cezalarının vergilerin bir katını aşan kısımlarının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalının istinaf istemini reddetmiş; katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf istemini kabul ederek anılan hüküm fıkrasını kaldırdıktan sonra katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarını kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 23/11/2020 tarih ve E:2018/5833, K:2020/4741 sayılı kararı:
Olayda davacı tarafından, defter ve belgelerin vergi incelemesi yapmaya yetkili kişiye süresi içinde ibraz edilmemesine ilişkin hukuken geçerli ve inandırıcı bir mücbir sebep hali ileri sürülememiş olup davacının şirketin yöneticisi olduğu hususu ihtilafsızdır. Davacının babasının cezaevinde olmasının ya da muhasebeciye ulaşamamış olmasının defter ve belgelerin ibrazı için engel bir durum olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu durumda temyize konu bölge idare mahkemesi kararının bozulması gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar ısrar kararının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
07/12/2022 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X – KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.