YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2008/3565
KARAR NO : 2010/3552
KARAR TARİHİ : 13.05.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/25958
MAHKEMESİ :İZMİR Alıtncı Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :23/06/2006- 460/260
SUÇ :Kastın aşılması suretiyle adam öldürmek

Kastın aşılması suretiyle A.. T..’ı öldürmekten sanık H.. Y..’ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (İZMİR) Alıtncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/06/2006 gün ve 460/260 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin vasfa ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
Oluşa, mevcut delillere göre; olay günü sanığın idaresinde bulunan minibüs ile yanında sağ ön koltukta maktul olduğu halde seyir halinde iken alacak meselesi yüzünden tartıştıkları, maktulün araçtan inmek istediği, sanığın yerin uygun olmadığını söyleyerek aracı durdurmadığı, maktulün inmeye çalıştığını görmesine rağmen hızını azaltmadığı, maktulün aracın kapısını açarak inmek istediği sırada düşerek başını yere çarptığı, sanığın durmayarak aynı hızla yoluna devam ettiği, Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi’nin raporuna göre, maktulün kafa travmasına bağlı subdural hematom, suboraknodial kanama ve beyin kontüzyonu sonucu öldüğü olayda, sanığın eyleminin kastın aşılması suretiyle öldürme suçunu oluşturduğu, bu nedenle eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 452/1,59,31,33.maddeleri ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 87/4,53.maddelerinin
Yargıtay denetimine imkan verecek açıklıkta uygulanıp, sonuçları birbirleriyle karşılaştırılarak lehe olan hükmün belirlenmesi yerine karşılaştırmanın 5237 sayılı TCK.nun 81,21/2 maddeleri ile yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 13/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.