YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/1726
KARAR NO : 2010/6778
KARAR TARİHİ : 19.10.2010
Gebe olduğunu bildiği … (…) …’yı öldürmeye teşebbüsten sanık …’in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (…) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.06.2008 gün ve 81/77 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Dosya kapsamına göre, sanığın mağdureyle bir süre resmi nikah olmadan yaşadığı, bu birliktelikten mağdurenin hamile kaldığı, mağdurenin, sanığın kendisine şiddet uyguladığı gerekçesiyle babasının evine döndüğü, olay günü, sanığın yolda gördüğü mağdureye, ısrarla tekrar kendisine dönmeyi teklif ettiği, mağdurenin bu teklifi reddetmesi üzerine, sanığın mağdureyi bıçaklayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,
Mahkemenin haksız tahrik hükmünü uygulamamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “öldürmeye teşebbüs” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Kurulu’nun 28.04.2009 gün ve 5/202-102 sayılı kararı uyarınca, hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinden, “sanık hakkında TCK’nun 53. maddenin uygulanmasına” ibaresinin
çıkartılarak, yerine “sanığın, 5237 Sayılı TCK’nun 53.maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 1-c bendindeki haklardan, koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına“ ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 19.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.