YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/5120
KARAR NO : 2010/1612
KARAR TARİHİ : 17.03.2010
…’nu kasten öldürmekten sanık …’in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (TOKAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2008 gün ve 163/226 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanığın olay günü maktül ile arasında çıkan tartışma sırasında, maktülün kendisine küfür etmesi ve tokat atması nedeniyle haksız fiilin meydana getirdiği tahrik altında tabanca ile maktülü vurarak öldürdüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK. nun 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, daha vahim saldırı ve sonuçlar dikkate alındığında hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun şekilde üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 16 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni dışında tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç vasfına, delillerin takdirinde hata yapıldığına, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, tahrik nedeniyle azami miktarda indirim yapılması gerektiğine, 28. ve 62. Maddelerin uygulanması zorunluluğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re’sen de temyize tâbi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi
(ONANMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine 17.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
17.03.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı … …’un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafii Avukat …’ın yokluğunda 18.03.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.