YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/718
KARAR NO : 2010/8514
KARAR TARİHİ : 28.12.2010
…’yu kasten öldürmekten sanık …’un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, sanık …’in beraatine ilişkin (BAKIRKÖY) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.05.2008 … ve 14/219 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık …’in oğlu olan Faik adlı kişinin, soruşturma aşamasında şüpheli olarak beyanının alındığı, hakkında bu suçtan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kovuşturma aşamasında bulunamadığı, dosyadaki mevcut beyanlarının da ise sanık …’in, maktulle boğuştuğuna dair görmeye dayalı beyanının olmadığı, sanık …’in üzerindeki maktule ait kanın hastaneye götürülmesi sırasında oluşabileceği, sanık …’nin soruşturma ve kovuşturma aşamasında açık ikrarının bulunduğu, sanık …’i suçlayıcı dilekçesinin yine kendisi tarafından izah edildiği şekilde suç atmaya yönelik olduğu dikkate alındığında mahkemece gösterilen mevcut ve yeterli gerekçe karşısında, kanıtların değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki eksik soruşturmaya ilişkin düşünce benimsenmemiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’nin suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık … hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin suç vasfına, eksik incelemeye, takdire, sanık …’ in suçunun sübutuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.