YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/7275
KARAR NO : 2010/2073
KARAR TARİHİ : 06.04.2010

Adam öldürmek ve öldürmeye teşebbüs suçlarından sanık olarak (…) İkinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılanması sonunda, beraatine karar verilen …’ın tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı yasa uyarınca vaki tazminat isteği üzerine (…) Birinci Ağır Ceza Mahkemesince yapılan incelemede; dosyada miktarı yazılı maddi-manevi tazminat ile vekalet ücretinin davalı hazineden alınarak adı geçen davacıya ödenmesine dair ittihaz olunan 15/06/2007 gün ve 27/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı hazine vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.09.2005 gün ve 88/98, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2/63 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; haksız tutuklama ve yakalama tazminatına, istem halinde zararı doğuran fiil yada işlem gününden başlayarak yasal faiz yürütülmesi gerektiği ve haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında davalı Hazine lehine vekalet ücreti ödenebilmesinin ancak ve sadece davanın tamamen reddi halinde mümkün olduğu gözetilmeyerek; dava dilekçesinde hükmolunacak tazminata tutuklama tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi talep edildiği halde, bu hususta bir karar verilmemesi ve davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmolunması yasaya aykırı ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaatine, takdirine ve dosya münderecaatına göre davacının tutuklu kaldığı günler için lehine yazılı miktarda maddi ve manevi tazminata hükmolunmasında eleştiri nedenleri dışında yasaya aykırı bir husus bulunmadığından, davalı hazine vekilinin davanın süresinde açılmadığına, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 06.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.