YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/8373
KARAR NO : 2010/1427
KARAR TARİHİ : 10.03.2010
Adam öldürmek ve gasp suçlarından … hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1, 53/1, 63, 149/1, 53/1. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BURHANİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/03/2008 gün ve 305/75 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hükümlü … hakkında 765 Sayılı TCK. Gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 2006/10-124 esas, 2006/165 karar sayılı 20.06.2006 tarihli kararı uyarınca, 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca verilen ve kesinleşen kararlarla ilgili olarak yapılan uyarlama yargılamasında, hükümlünün aleyhe bozma yasağından yararlanması söz konusu olmayıp, kazanılmış hakkından da söz edilemeyeceği dikkate alınarak; 10.12.1996 tarihli kesinleşen kararda, hükümlü hakkında hürriyeti tahdit eyleminden 765 sayılı TCK’nun 498 maddesi kapsamında kalan suçun yasal unsuru olduğu gerekçesiyle beraat kararı verildiği ve Dairemizce onandığı ancak, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre bu eylemin suçun unsuru olmayıp, ayrı bir suç oluştuğu göz önünde tutularak, hükümlü hakkındaki lehe yasa hükümlerinin tespiti sırasında 765 sayılı TCK’nun 498, 522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nun 149 ve 109 maddeleri hükümlerinin karşılaştırılması yapılarak, lehe yasanın belirlenmesi ve buna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
2- Uyarlama yargılamasına konu olan kesinleşmiş 10.12.1996 tarihli kararda, öldürme suçundan “765 sayılı TCK 450/9” maddesi uyarınca ceza verildiği halde; 18.03.2008 tarihli uyarlama kararında 5237 sayılı TCK’nun 82. maddesinin “h” bendi yanında uygulanma olanağı bulunmayan tasarlamaya ilişkin “a” bendi uyarınca da karar verilmesi;
3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezası belirlendikten sonra, 765 sayılı TCK’nun 68-77 maddelerindeki ilkelere göre cezaların toplanmasına ilişkin kararın da verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi;
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA; 10.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.