YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/8703
KARAR NO : 2010/1993
KARAR TARİHİ : 31.03.2010
…’ı kasten öldürmekten, …’ı da yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık …, …’i öldürmeye teşebbüsten sanık …, kavgada silah çekmekten sanık …, kavgada silah boşaltmaktan sanık … ve izinsiz silah taşımaktan sanık … ile adıgeçen sanıklar … ve …’nun yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, …’un beraatine ilişkin (…) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/04/2008 gün ve 225/82 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar …, .., … ve … müdafiileri ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Maktulden müdahil …’ın, sanık … hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, müdahil vekilinin bu suça yönelik temyiz inceleme isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Sanıklar …, …, …, … müdafiileri ile müdahil … ve müdahil … … vekilinin temyiz talepleri üzerine sanık … hakkında suç işlemeye tahrik, sanık … hakkında adam öldürme, yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık … hakkında adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık … hakkında kavgada korkutmak için silah çekmek ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanık … hakkında kavgada korkutmak için silah boşaltmak suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık … müdafiinin yasal savunma koşullarının bulunduğuna, suç vasfına, tahrikin ağır
olduğuna vesaireye, sanıklar … ve … müdafiinin sübuta vesaireye, sanık … müdafiinin sübuta, CMK.nun 231 maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, müdahil …’ın az ceza verildiğine, TCK.nun 62 maddesinin uygulanmasının isabetsizliğine vesaireye, müdahil … vekilinin sanık … yönünden sübut bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.